میگرن-شکمی

نگاهی به میگرن شکمی

میگرن شکمی چیه؟

میگرن شکمی یه جور میگرنه که باعث میشه آدم حمله‌های درد متوسط تا شدید توی ناحیه شکم تجربه کنه. این حمله‌ها ممکنه از یه ساعت تا ۷۲ ساعت طول بکشه، و به طور متوسط حدود ۱۷ ساعت طول می‌کشن. دردش می‌تونه اون‌قدر شدید باشه که کارهای روزانه رو مختل کنه. این نوع میگرن درد توی سر ایجاد نمی‌کنه، اما ممکنه فرد هم‌زمان میگرن معمولی و میگرن شکمی هم داشته باشه.

پژوهشگرا معتقدن که بین میگرن سر و میگرن شکمی ارتباطی هست. به نظر می‌رسه این دوتا بیماری محرک‌ها، عوامل تسکین‌دهنده و درمان‌های مشابهی دارن و حتی ممکنه علت یکسانی داشته باشن. تقریباً ۲۴٪ از کسایی که میگرن شکمی دارن، توی طول زندگیشون میگرن سر رو هم تجربه می‌کنن، در حالی که این رقم توی کل جمعیت آمریکا حدود ۱۰٪ هست.

کی‌ها میگرن شکمی می‌گیرن؟

میگرن شکمی بیشتر بچه‌های زیر ۱۰ سال رو درگیر می‌کنه، اما بزرگسال‌ها هم ممکنه بهش مبتلا بشن. میانگین سنی که این بیماری شروع میشه ۷ ساله و توی خانم‌ها و کسایی که موقع تولد زن تشخیص داده شدن، شایع‌تر از آقایون و کسایی هست که مرد تشخیص داده شدن.

چه عواملی احتمال ابتلا به میگرن شکمی رو زیاد می‌کنن؟

اگه سابقه میگرن سر توی خانواده باشه، احتمال اینکه بچه‌ها میگرن شکمی بگیرن بیشتره. بیش از ۶۵٪ از بچه‌هایی که میگرن شکمی دارن، یکی از نزدیکانشون (پدر یا مادر یا خواهر برادر) میگرن سر دارن. عوامل روانی-اجتماعی مثل اضطراب و افسردگی هم می‌تونن احتمال ابتلا به میگرن شکمی و میگرن سر رو توی بچه‌ها زیاد کنن.

میگرن شکمی چقدر شایعه؟

حدود ۱٪ تا ۴٪ از بچه‌های سن مدرسه‌ای میگرن شکمی دارن. پژوهشگرا فکر می‌کنن که این آمار ممکنه کمتر از واقعیت باشه، چون این بیماری ممکنه به درستی تشخیص داده نشه. میگرن شکمی توی بزرگسال‌ها خیلی کم دیده می‌شه.

علائم و علت‌ها

علائم میگرن شکمی چیه؟

مهم‌ترین علامت حمله میگرن شکمی، درد توی شکمه. این درد معمولاً وسط شکم و اطراف ناف احساس می‌شه و ممکنه یه درد مبهم یا حساسیت باشه و می‌تونه متوسط یا شدید باشه. حمله‌ها معمولاً یهو شروع می‌شن و یهو هم تموم می‌شن، و ممکنه بین یه ساعت تا ۷۲ ساعت طول بکشن.

علائم دیگه‌ای که ممکنه شما یا بچه‌تون توی یه حمله تجربه کنید عبارتند از:

یه بچه که توی خونه شکمش درد می‌کنه، چهره‌اش نگران و پدر و مادرش دارن مراقبش هستن.
میگرن شکمی می‌تونه خیلی روی زندگی بچه اثر بذاره.
  • رنگ پریدگی
  • بی‌اشتهایی
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • سردرد

بعضی از آدما ممکنه علائم دیگه میگرن مثل حساسیت به نور و حساسیت به صدا رو هم تجربه کنن. فاصله بین حمله‌ها می‌تونه از چند هفته تا چند ماه متغیر باشه، و معمولاً آدما بین حمله‌ها هیچ علامتی ندارن.

میگرن شکمی چرا به وجود میاد؟

پژوهشگرا هنوز نمی‌دونن که چی باعث میگرن شکمی می‌شه، اما چندتا فرضیه دارن. مهم‌ترین فرضیه اینه که کسایی که میگرن شکمی دارن، سیستم عصبی بیش‌حساسی دارن — به‌ویژه نورون‌های حسی اولیه و مرکزی توی این سیستم. پژوهشگرا معتقدن که عوامل ژنتیکی، روانی-اجتماعی و محیطی خاصی ممکنه باعث بشه فرد به این حساسیت بیش از حد دچار بشه.

وقتی فرد با محرک‌های خاصی (مثل بیماری حرکتی یا استرس) مواجه می‌شه، بدنش به طور غیرعادی مواد شیمیایی پیام‌رسان (نوروترنسمیترها) رو آزاد می‌کنه. یکی از این نوروترنسمیترها، سروتونین، ممکنه به درد شکم کمک کنه.

چی باعث تحریک میگرن شکمی می‌شه؟

بعضی شرایط ممکنه حمله‌های میگرن شکمی رو تحریک کنن. این محرک‌ها می‌تونن از یه آدم به یه آدم دیگه فرق داشته باشن. محرک‌های رایج عبارتند از:

  • استرس، مثل استرسی که از مدرسه یا زندگی خانوادگی میاد
  • خواب نامناسب و عادت‌های خواب نامنظم
  • طولانی گرسنه موندن
  • بی‌آبی
  • مسافرت و بیماری حرکتی
  • ورزش
  • غذاهای پُر آمین، مثل مرکبات، شکلات، پنیر، سوسیس و کالباس
  • غذاهایی که افزودنی‌های طعم‌دهنده، رنگ‌ها و گلوتامات مونو سدیم (MSG) دارن
  • نورهای چشمک‌زن
  • مصرف بیش از ۲۰۰ میلی‌گرم کافئین

تشخیص و آزمایش‌ها

چطوری میگرن شکمی تشخیص داده می‌شه؟

تشخیص میگرن شکمی می‌تونه سخت باشه، چون بیماری‌ها و شرایط زیادی هستن که می‌تونن باعث درد شکم بشن. علاوه بر این، بچه‌ها ممکنه توی توصیف دردشون و گفتن تفاوت بین این علائم و درد شکم معمولی مشکل داشته باشن.

هیچ آزمایشگاهی یا تصویربرداری وجود نداره که بتونه میگرن شکمی رو تشخیص بده. در عوض، پزشکا برای تشخیص این بیماری به درک کاملی از علائم و سابقه پزشکی بچه‌تون تکیه می‌کنن.

بررسی بیماری‌های دیگه

دکتر باید بیماری‌های دیگه‌ای که علائم مشابه دارن رو رد کنه، از جمله:

  • سندروم استفراغ دوره‌ای
  • زخم معده
  • بیماری کرون
  • سندروم روده تحریک‌پذیر (IBS)
  • مشکلات مثانه یا کلیه

پزشک بچه‌تون:

نمای نزدیک از محرک‌های میگرن مثل استرس مدرسه، تنقلات ناسالم و نورهای شدید.
محرک‌های روزمره می‌تونن باعث حمله‌های میگرن شکمی بشن.
  • سابقه پزشکی خودتون و خانواده‌تون رو بررسی می‌کنه.
  • یه معاینه فیزیکی انجام می‌ده.
  • آزمایش‌هایی مثل سونوگرافی شکم یا عکس‌برداری با اشعه ایکس تجویز می‌کنه تا بیماری‌های دیگه رو رد کنه.

مدیریت و درمان

چطور می‌شه میگرن شکمی رو درمان کرد؟

برای میگرن شکمی درمان قطعی وجود نداره. در عوض، درمان بیشتر روی پیشگیری از حمله‌ها تمرکز داره. راه‌هایی هم هستن که بعد از شروع حمله‌ها، می‌شه اونا رو درمان کرد.

راهکارهای پیشگیری از میگرن شکمی

پیشگیری از حمله‌های میگرن شکمی شامل اینه که شما **محرک‌های** بچه‌تون رو بشناسید. نوشتن یه دفترچه برای پیگیری علائم می‌تونه به شناسایی محرک‌های احتمالی کمک کنه.

به طور کلی، اقدامات پیشگیرانه شامل موارد زیر می‌شن:

  • مدیریت استرس: یاد گرفتن مهارت‌های مقابله‌ای سالم می‌تونه به مدیریت استرس کمک کنه. یه نوع روان‌درمانی به اسم درمان شناختی-رفتاری (CBT) هم می‌تونه توی مدیریت استرس مؤثر باشه.
  • نکات مسافرت: جلوگیری از بیماری حرکتی توی مسافرت مهمه. این می‌تونه شامل محدود کردن مسافرت‌های طولانی با ماشین و دوری از ارتفاعات باشه.
  • خواب باکیفیت: خواب باکیفیت برای کسایی که میگرن شکمی دارن خیلی مهمه. داشتن یه برنامه خواب منظم و رعایت بهداشت خواب می‌تونه به جلوگیری از اختلالات خواب که ممکنه حمله‌ها رو تحریک کنه، کمک کنه.
  • اجتناب از محرک‌های دیداری: نورهای شدید و چشمک‌زن می‌تونن حمله‌ها رو تحریک کنن، پس تا جایی که می‌شه ازشون دوری کنید.
  • اجتناب از محرک‌های غذایی: سعی کنید هر غذایی که به نظر می‌رسه حمله‌ها رو تحریک می‌کنه، شناسایی کنید و از رژیم غذایی بچه‌تون حذفش کنید. همچنین سعی کنید از خوردن غذاهایی که MSG و افزودنی‌های طعم‌دار و رنگی دارن، خودداری کنید.

داروها برای پیشگیری از حمله‌ها

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) هنوز هیچ دارویی رو برای درمان میگرن شکمی تأیید نکرده. با این حال، بعضی از پزشکا ممکنه بعضی داروها رو به صورت غیر رسمی تجویز کنن. خیلی از داروهایی که به پیشگیری از میگرن سردرد کمک می‌کنن، می‌تونن به پیشگیری از میگرن شکمی هم کمک کنن.

مطالعات نشون دادن که داروهای زیر ممکنه توی پیشگیری از حمله‌های میگرن شکمی مؤثر باشن:

  • سیپروهپتادین
  • پیزوتیفن
  • پروپرانولول
  • فلوناریزین

درمان حمله‌های میگرن شکمی

اگه بچه‌تون داره یه حمله میگرن شکمی رو تجربه می‌کنه، استراحت توی یه جای تاریک و ساکت با یه پارچه سرد یا کیسه یخ ممکنه به کم کردن علائمش کمک کنه.

دکتر بچه‌تون ممکنه هر کدوم از داروهای زیر رو برای کمک به درمان حمله‌ها تجویز کنه:

  • داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مثل ایبوپروفن یا آسپرین.
  • داروهای ضد تهوع.
  • تریپتان‌ها (آگونیست‌های گیرنده سروتونین).

پیدا کردن یه پزشک خوب برای بچه‌ها

از دکتر بچه‌تون وقت بگیرید.

بچه‌ای که توی یه اتاق آروم خوابیده، نشون‌دهنده اهمیت خواب خوب برای کنترل میگرنه.
خواب باکیفیت بخش اساسی از کنترل میگرن شکمیه.

پیش‌آگاهی / چشم‌انداز

پیش‌آگاهی میگرن شکمی چطوریه؟

بچه‌هایی که میگرن شکمی دارن، معمولاً توی دوران بلوغ به تدریج از این بیماری خوب می‌شن. تقریباً 60% از بچه‌ها تا اواخر نوجوانی دیگه هیچ حمله‌ای ندارن.

با این حال، حدود 70% از بچه‌هایی که میگرن شکمی دارن، در آینده دچار سردرد میگرنی می‌شن — یا توی سال‌های نوجوانی یا بزرگسالی.

زندگی با میگرن شکمی

چطوری می‌تونم به بچه‌م با میگرن شکمی کمک کنم؟

میگرن شکمی می‌تونه ناراحت‌کننده باشه و روی زندگی اجتماعی و تحصیلی بچه‌تون اثر بذاره. به همین دلیل، مهمه که به بچه‌تون اعتماد داشته باشید و از سلامتش حمایت کنید.

با دکتر بچه‌تون درباره علائمش صحبت کنید، هر سابقه خانوادگی‌ای، به‌ویژه سابقه میگرن، رو بهش بگید و میگرن شکمی رو به عنوان یه دلیل احتمالی برای علائمش مطرح کنید.

ممکنه یه مدتی طول بکشه، اما سعی کنید درباره محرک‌های احتمالی حمله‌ها یادداشت بردارید و اگه می‌شه، اونا رو حذف کنید تا از حمله‌های بعدی جلوگیری کنید.

کی باید بچه‌م رو پیش دکتر ببرم اگه میگرن شکمی داره؟

اگه بچه‌تون چند بار به خاطر حمله میگرن شکمی استفراغ کرده، با دکترش تماس بگیرید. ممکنه لازم باشه توی بیمارستان بستری بشه تا درمانی دریافت کنه که استفراغ رو کنترل کنه و از بی‌آبی جلوگیری کنه.

دیدن بچه‌تون در حال درد کشیدن خیلی استرس‌زاست. بهترین راهی که می‌تونید بهش کمک کنید، حمایت از اونه و صحبت کردن با دکترش درباره راه‌های کنترل میگرن شکمیه. این بیماری معمولاً محرک‌های خاصی داره، پس یادداشت‌برداری از فعالیت‌ها، شرایط و علائم می‌تونه بهتون کمک کنه تا محرک‌ها رو توی طول زمان شناسایی کنید.

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *