خرید اجباری: یه مشکل رفتاری

خرید اجباری یه جور اعتیاد رفتاری محسوب می‌شه که توش آدم مجبوره خرید کنه، انگار داره از این راه حالش رو خوب می‌کنه و از حس‌های بدش مثل اضطراب و افسردگی فرار می‌کنه. مثل بقیه اعتیادهای رفتاری، خرید اجباری هم می‌تونه تبدیل به دغدغه‌ای بشه که جنبه‌های دیگه زندگی آدم رو خراب می‌کنه. خرید اجباری شاید بشه گفت یه جور اعتیاده که خیلی تو جامعه پذیرفتنیه. بهش فکر کن: ما همش تو یه بمباران تبلیغاتی هستیم که داره بهمون می‌گه خرید باعث خوشحالی‌مون می‌شه. سیاستمدارها هم تشویق‌مون می‌کنن که برای رونق اقتصاد خرج کنیم و برای بعضی‌هامون، جذابیت این‌که چیزایی داشته باشیم که بقیه دارن، هست. مصرف‌گرایی، چه با قصد و چه ناخودآگاه، تبدیل شده به یه معیار برای ارزش اجتماعی. تقریباً همه یه جوری خرید می‌کنن، اما فقط حدود شش درصد از مردم آمریکا به خرید اجباری دچارن. با این‌که مصرف‌گرایی یهو زیاد شده، ولی خرید اجباری یه اختلال جدید نیست. این مشکل از اوایل قرن نوزدهم شناخته شده و اوایل قرن بیستم به عنوان یه اختلال روانی مطرح شد.

علائم خرید اجباری

علامت‌هایی که ممکنه نشون بده یه نفر خرید اجباری داره، شامل ایناست:

  • همیشه به چیزایی فکر می‌کنه که می‌خواد بخره.
  • نمی‌تونه جلوی خریدهای اجبار‌ی‌اش رو بگیره.
  • بعد از خرید یه چیزی، یهو احساس خوشحالی می‌کنه.
  • از چیزایی که خریده، احساس پشیمونی یا گناه می‌کنه.
  • مشکلات مالی داره یا نمی‌تونه قسطاش رو بده.
  • دروغ می‌گه درباره چیزایی که خریده یا خریداشو پنهون می‌کنه.
  • بدون این‌که بدهی کارت‌های دیگه‌اش رو بده، کارت اعتباری جدید باز می‌کنه.
  • چیزایی می‌خره که بهشون نیاز نداره.
  • وقتی استرس داره یا ناراحته، خرید می‌کنه.

آدمایی که با خرید اجباری دست و پنجه نرم می‌کنن، معمولاً بیشتر از پولی که می‌تونن خرج کنن، خرید می‌کنن و خیلی‌هاشون به خاطر همین خریدهای زیاد، به مشکلات مالی برمی‌خورن. خرید اجباری می‌تونه شامل هزینه‌های یهویی و اجباری باشه که یه حس خوشحالی موقتی ایجاد می‌کنه. آدمایی که به خرید اعتیاد دارن، معمولاً وقتی برمی‌گردن خونه، احساس پوچی و نارضایتی از خریدهاشون می‌کنن. چیزایی که تو یه خرید اجباری می‌خرن، معمولاً استفاده نمی‌شن و خریدارها دوباره شروع می‌کنن به برنامه‌ریزی برای خرید بعدی. اکثرشون تنها خرید می‌کنن، گرچه بعضی وقتا با کسایی که از خرید لذت می‌برن، خرید می‌کنن. کلاً، خرید با کسایی که این‌جوری به خرید علاقه ندارن، می‌تونه باعث خجالت بشه.

دلیل‌های خرید اجباری

علت دقیق خرید اجباری مشخص نیست، اما عوامل مختلفی ممکنه توش نقش داشته باشن.

شرایط روانی دیگه

خرید اجباری معمولاً از اواخر نوجوونی و اوایل بزرگسالی شروع می‌شه و اغلب با اختلالات دیگه‌ای هم‌زمانه، از جمله اختلالات خلقی و اضطرابی، سوء‌مصرف مواد، اختلالات خوردن، بقیه اختلالات تو کنترل تکانه و اختلالات شخصیتی.

ویژگی‌های شخصیتی

این‌که کنترل تمایل به خرید سخته، به خاطر یه الگوی شخصیتیه که خریدارای اجباری با هم دارن و اونا رو از بقیه آدما متمایز می‌کنه. معمولاً اعتماد به نفس پایینی دارن، زود تحت تأثیر قرار می‌گیرن و اغلب با بقیه مهربون، دلسوز و خوش‌برخوردن. هرچند که معمولاً احساس تنهایی و انزوا می‌کنن. خرید بهشون کمک می‌کنه با بقیه ارتباط برقرار کنن. بعضی آدما به خاطر این‌که اعتمادبه‌نفس‌شون بیشتر بشه، خرید اجباری می‌کنن، ولی این روش معمولاً جواب نمی‌ده.

مادی‌گرایی

آدمایی که به خرید اجباری دچارن، معمولاً نسبت به بقیه خریدارها مادی‌ترن و سعی می‌کنن با به‌دست آوردن جایگاه از طریق چیزای مادی و جلب‌توجه دیگران، خودشون رو تقویت کنن. اونا بیشتر از بقیه تو خیال‌پردازی غرق می‌شن و مثل بقیه معتادها، تو مقاومت در برابر خواسته‌هاشون مشکل دارن.

یه نفر که آنلاین خرید می‌کنه و تو خونه‌اش پر از کیسه خرید و کارت اعتباریه.
خرید آنلاین، با این‌که راحته، می‌تونه استرس و فشارش زیاد باشه.

قرار گرفتن در معرض تبلیغات

آدمایی که خرید اجباری دارن، ممکنه نسبت به پیام‌های بازاریابی و تبلیغاتی‌ای که هر روز می‌بینیم، آسیب‌پذیرتر باشن. با این‌که تبلیغات کلاً طوری طراحی می‌شن که نتایج مثبت خرید رو بزرگ نشون بدن و پیشنهاد می‌کنن که خرید می‌تونه فرار از مشکلات زندگی باشه، بعضی از ترفندهای بازاریابی به‌طور خاص برای تحریک خریدهای یهویی و هدف قرار دادن طبیعت لحظه‌ای آدمایی که خرید اجباری دارن، طراحی شدن.

درمان خرید

مثل بقیه اعتیادها، خرید اجباری معمولاً یه راه برای مقابله با دردهای عاطفی و مشکلات زندگیه. متأسفانه، این روش معمولاً به جای بهتر کردن اوضاع، بدترش می‌کنه. آدمایی که از خرید لذت می‌برن و از احساسات منفی فرار می‌کنن، گاهی به این عمل می‌گن “درمان خرید”. این عبارت یعنی این‌که می‌شه از خرید یه چیزی برای خودت، مثل رفتن به مشاوره یا درمان، استفاده کنی. این یه فکر اشتباه و بی‌فایده‌ست. با این‌که اصطلاح درمان خرید معمولاً به شوخی استفاده می‌شه، بعضی آدما، از جمله خریدارای اجباری، فعالانه وقت می‌ذارن برای خرید تا با احساسات منفی‌شون مقابله کنن. گرچه تو بعضی شرایط خرید جدید می‌تونه یه مشکلی رو حل کنه، معمولاً به‌عنوان درمان خرید در نظر گرفته نمی‌شه. معمولاً چیزایی که آدما موقع درمان خرید می‌خرن، غیرضروریه و هزینه‌های مالی‌ش می‌تونه جلوی حل مشکلات دیگه زندگی رو بگیره.

خرید معمولی در مقابل خرید اجباری

خب، فرق بین خرید معمولی، خریدهای گاه‌به‌گاه و خرید اجباری چیه؟ مثل همه اعتیادها، چیزی که خرید اجباری رو از بقیه انواع خرید جدا می‌کنه اینه که این رفتار تبدیل می‌شه به اصلی‌ترین راه برای مقابله با استرس. آدما حتی وقتی این رفتار به بقیه جنبه‌های زندگیشون لطمه می‌زنه، بازم به خرید زیاد ادامه می‌دن.

خرید معمولی

  • چیزایی که می‌خرن، لازمه و استفاده می‌شن.
  • هیچ حس اجباری وجود نداره.
  • مشکلات مالی ایجاد نمی‌کنه.

خریدهای گاه‌به‌گاه

  • اغلب شامل خرید چیزای ضروری می‌شه.
  • معمولاً از روی اجبار نیستن.
  • ممکنه مشکلات مالی ایجاد کنن، ولی همیشگی نیستن.

خرید اجباری

  • چیزایی که می‌خرن، معمولاً لازم نیستن یا استفاده نمی‌شن.
  • رفتار خرید اجباریه.
  • مشکلات مالی برای آدم ایجاد می‌کنه.
  • خرید بیش از حد ادامه داره.

مثل بقیه اعتیادها، مشکلات مالی می‌تونه ایجاد بشه و رابطه‌ها خراب بشن، ولی آدمایی که خرید اجباری دارن (که بهشون گاهی “خریدارای اجباری” هم می‌گن) احساس می‌کنن نمی‌تونن خریدشون رو متوقف کنن یا حتی کنترلش کنن. خرید آنلاین اجباری هم یه جور اعتیاد به اینترنته و آدمایی که تو اجتماع اضطراب دارن، بیشتر در معرض این نوع اعتیاد قرار می‌گیرن، چون این نوع خرید نیاز به ارتباط چهره‌به‌چهره نداره. مثل بقیه اعتیادهای سایبری، این حس ناشناس بودن رو هم داره.

نمایی نزدیک از یه سبد خرید پر از چیزای خوشگل و یهویی تو یه مغازه، با خریدارایی که دارن تو پس‌زمینه با خوشحالی خرید می‌کنن.
خریدهای یهویی می‌تونن باعث جمع شدن چیزای غیرضروری و وسوسه برای خریدهای بیشتر بشن.

خریدهای یهویی

خرید یهویی به خریدی گفته می‌شه که به طور غیرمنتظره و در واکنش به یه میل فوری برای داشتن یه چیزی که تو مغازه می‌بینی، انجام می‌شه. خرید یهویی یه کم با خرید اجباری فرق داره، که معمولاً به‌عنوان یه راه برای فرار از احساسات منفی برنامه‌ریزی می‌شه. ولی باز هم، آدمایی که خرید اجباری دارن، ممکنه تو هر دو نوع خرید اعتیادآور شرکت کنن.

فرق بین خرید یهویی و خرید اجباری

آیا خرید اجباری یه اعتیاد واقعیه؟ با وجود تاریخ طولانی‌اش، خرید اجباری یه موضوع بحث‌برانگیزه و کارشناس‌ها و مردم عادی در مورد واقعی بودن این اعتیاد اختلاف نظر دارن. مثل بقیه اعتیادهای رفتاری، بعضی از کارشناس‌ها با این ایده که خرج کردن زیاد یه اعتیاده، مخالفن. خیلی‌ها معتقدن که برای این‌که یه فعالیت به‌عنوان یه اعتیاد واقعی شناخته بشه، باید یه ماده روان‌گردان وجود داشته باشه که علائمی مثل تحمل فیزیکی و ترک ایجاد کنه. همچنین بین متخصص‌ها اختلاف نظرهایی وجود داره که آیا خرید اجباری باید به‌عنوان اختلال وسواس فکری-عملی (OCD)، اختلال کنترل تکانه (مثل دزدی اجباری)، اختلال خلقی (مثل افسردگی) یا اعتیاد رفتاری (مثل قمار) در نظر گرفته بشه. خرید اجباری به‌عنوان یه وضعیت جداگانه تو راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5-TR) شناخته نشده.

چه‌جوری خرید می‌تونه شبیه بقیه اعتیادها باشه

چندین ویژگی وجود داره که خرید اجباری با بقیه اعتیادها مشترکه. مثل بقیه اعتیادها:

  • آدمایی که زیاد خرید می‌کنن، به خرید مشغول می‌شن و وقت و پول زیادی رو به این فعالیت اختصاص می‌دن.
  • خرج کردن واقعی برای خرید اجباری مهمه؛ خرید از ویترین به‌عنوان اعتیاد حساب نمی‌شه و الگوی اعتیاد به‌خاطر فرآیند خرج کردن پول تحریک می‌شه.
  • خرید اجباری خیلی تشریفاتیه و معمولاً الگوی اعتیادآور افکار درباره خرید و برنامه‌ریزی برای خرید رو دنبال می‌کنه.
  • خرید معمولاً به‌عنوان یه فعالیت لذت‌بخش، شگفت‌انگیز و تسکین‌دهنده احساسات منفی توصیف می‌شه. بعد از خرید، خریدار احساس ناامیدی، گناه، پشیمونی، خشم یا شرم رو تجربه می‌کنه.
  • خریدارای اجباری از خرید به‌عنوان یه راه برای فرار از احساسات منفی مثل افسردگی، اضطراب، بی‌حوصلگی و خشم، و همچنین افکار انتقادی از خود استفاده می‌کنن. متأسفانه، این فرار کوتاه‌مدته.

خرید اجباری چیه؟

غلبه بر هر اعتیادی نیاز به یاد گرفتن راه‌های جایگزین برای مدیریت استرس و ناراحتی‌های روزمره داره. این کار می‌تونه به‌تنهایی انجام بشه، ولی آدما معمولاً از مشاوره یا درمان استفاده می‌کنن. تو این بین، کارهای زیادی هست که می‌شه برای کم کردن آسیب‌های ناشی از خرج کردن اجباری و کنترل رفتار مشکل‌ساز انجام داد. نوشتن یه برنامه خرج کردن شخصی می‌تونه اولین قدم خوب باشه.

چه‌جوری با خرید اجباری کنار بیاییم

قدم‌های دیگه‌ای که می‌شه برای کمک به خودت برداری، شامل ایناست:

  • یاد گرفتن استراتژی‌های مقابله‌ای دیگه: پیدا کردن راه‌های جایگزین برای لذت بردن از اوقات فراغت ضروریه تا چرخه استفاده از خرید به‌عنوان راهی برای بهتر حس کردن درباره خودت رو بشکنی.
  • کمک گرفتن از بقیه: اگه یه نفر دیگه تو خونواده‌ات بتونه مسئولیت خرید چیزای لازم، مثل غذا و وسایل خونه رو به عهده بگیره، می‌تونه بهت کمک کنه که مسئولیت رو موقتاً به اون‌ها بسپاری، در حالی که دنبال کمک می‌گردی.
  • محدود کردن دسترسی به اعتبار و پول نقد: بهتره کارت‌های اعتباری رو کنار بذاری و فقط یه مقدار کم پول نقد برای مواقع ضروری همراهت باشه تا نتونی یهویی خرید کنی.
  • با بقیه خریدارای اجباری خرید نکن: خرید فقط با دوستا یا فامیلیایی که اجباری خرج نمی‌کنن هم ایده خوبیه، چون اونا می‌تونن به کنترل هزینه‌هات کمک کنن.

کی باید کمک بگیریم

خرید اجباری به خوبی به درمان‌های مختلف جواب می‌ده، از جمله:

یه آدم تو یه اتاق کم‌نور نشسته و دورورش پر از قبض‌های خرید، تو یه حالت پشیمونی و ناامیدی.
احساسات منفی و تنهایی می‌تونه بعد از خرید اجباری ایجاد بشه، حتی با وجود خریدهای زیاد.
  • داروها
  • کتاب‌های خودیاری
  • گروه‌های خودیاری
  • مشاوره مالی
  • درمان شناختی-رفتاری (CBT)

بعضی از ویژگی‌های شخصیتی که تو شخصیت “خریدار اجباری” دیده می‌شه، برای توسعه و جواب دادن به یه رابطه درمانی، که بهترین پیش‌بینی‌کننده موفقیت تو درمان اعتیاده، مناسبه. با این حال، باید توجه داشت که با این‌که بعضی داروها امیدوارکننده به‌نظر می‌رسن، نتایجشون متناقضه، بنابراین نباید به‌عنوان یه درمان تنها یا قابل اعتماد در نظر گرفته بشن. اگه فکر می‌کنی ممکنه به خرید اجباری دچار باشی، درباره درمان‌های ممکن با دکترت صحبت کن. اگه دکترت مشکل خریدت رو جدی نمی‌گیره، یه روانشناس ممکنه برات بهتر باشه (و ممکنه رابطه‌ات با دکترت رو کلاً تجدید نظر کنی).

بهترین برنامه‌های درمان آنلاین

درمان روانی می‌تونه کمک کنه تا ریشه‌های عاطفی خرید اجباری‌ات رو درک کنی. همچنین می‌تونه کمکت کنه تا راه‌هایی برای غلبه بر تمایل‌ات به استفاده از خرید برای مقابله پیدا کنی. اینا جنبه‌های مهمی از بهبودی از این وضعیت گیج‌کننده‌ان. رابطه‌هات ممکنه به‌خاطر خرید زیاد آسیب دیده باشه. حمایت روانی همچنین می‌تونه کمکت کنه تا جبران کنی و اعتماد رو با کسایی که ممکنه به‌خاطر رفتارت آسیب دیدن، دوباره بسازی. ممکنه بفهمی که درمان به عمق رابطه‌هات کمک می‌کنه و تو رو به درک بهتری از این‌که چجوری با بقیه ارتباط برقرار کنی به راه‌هایی که به پول مربوط نمی‌شه، هدایت می‌کنه.

همین الان کمک بگیر

ما برنامه‌های درمان آنلاین برتر رو امتحان کردیم و بررسی‌های بی‌طرفانه‌ای از جمله Talkspace، BetterHelp و ReGain نوشتیم. ببین کدوم گزینه برات بهتره.

مشاوره مالی

بسته به این‌که چقدر خرید اجباری‌ات جدیه، مشاوره مالی هم ممکنه برات مفید باشه، مخصوصاً اگه به‌خاطر خرج کردن زیاد، بدهی‌هایی به وجود آوردی. می‌تونی با یه مشاور مالی یا مشاور تو بانکت وقت ملاقات بذاری تا راه‌هایی رو بررسی کنی برای کم کردن دسترسی‌ات به خرج کردن آسون، بررسی استراتژی‌هایی برای پرداخت بدهی‌های بانکی و هزینه‌های بانکی، و گذاشتن پول تو حساب‌های پس‌انداز که کمتر در دسترس باشن به‌عنوان یه راه برای قطع دسترسی آسون به پول نقد که معمولاً به اعتیاد دامن می‌زنه. اگه تو یا یکی از عزیزانت با سوء‌مصرف مواد یا اعتیاد دست و پنجه نرم می‌کنید، با خط ملی خدمات بهداشت روان و اعتیاد (SAMHSA) به شماره 1-800-662-4357 تماس بگیر تا اطلاعاتی درباره حمایت و مراکز درمانی تو منطقه‌ات دریافت کنی. برای منابع بیشتر در زمینه سلامت روان، به پایگاه داده خط ملی ما مراجعه کن.

حرف آخر ما

خرید اجباری می‌تونه به اندازه هر اعتیاد دیگه‌ای ناراحت‌کننده باشه. ولی امید هست و حمایت از اطرافیانت می‌تونه به کنترل هزینه‌هات کمک کنه. یادت باشه، تو یه آدم ارزشمندی، مهم نیست که چقدر یا چقدر کم داری.

گروه‌های خودیاری برای خرید اجباری

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *