بلایی که افسردگی و اضطراب سر نوجوانای استرالیایی میاره

یه تحقیق تازه نشون میده تقریباً سه چهارم نوجوونای استرالیا علائم افسردگی یا اضطراب دارن که از نظر بالینی جدیه، و بیشتر اینا هم دیگه مزمن شدن. این موضوع یه زنگ خطره که باید سریع به فکر راهکارهای پیشگیرانه خارج از محیط‌های درمانی باشیم تا بتونیم با این مشکل بزرگ سلامت عمومی توی کشور مقابله کنیم.

این پژوهش که توسط مؤسسه تحقیقات کودکان ماردوک (MCRI) انجام شده و توی مجلهٔ The Lancet Psychiatry چاپ شده، نشون می‌ده که مشکلات روحی روانی خیلی وقتا مزمن میشن و 64 درصد از شرکت‌کننده‌ها توی دوره نوجوونی‌شون، 3 بار یا بیشتر این علائم رو گزارش کردن. دکتر الی رابسون از MCRI گفت که نرخ و تکرار این علائم افسردگی و اضطراب خیلی نگران‌کننده‌ست، چون مشکلات روحی توی نوجوونی عواقب جدی‌ای توی طول زندگی دارن.

ایشون اضافه کردن: “این یافته‌ها خیلی تکون‌دهنده‌ست، مخصوصاً وقتی به این فکر می‌کنیم که چقدر از جوونا توی سال‌های مختلف مطالعه این علائم رو تجربه کردن، و چقدر افسردگی و اضطراب می‌تونه روی عملکرد جوونا اثر بذاره و عواقب بدی برای سلامتشون داشته باشه.”

یه سری نوجوون استرالیایی توی یه مدرسه، با قیافه‌هایی که نشون میده اضطراب و افسردگی دارن.
این آمارای نگران‌کننده از بیماری‌های روانی توی نوجوونای استرالیایی، نشون میده که چقدر به راهکارهای پیشگیرانه نیاز داریم.

توی این تحقیق، 1239 تا بچه از ملبورن که توی یه مطالعه به اسم “انتقال از بچگی به بزرگسالی” (CATS) ثبت‌نام کرده بودن، از سن 10 تا 18 سالگی هر سال از نظر علائم اضطراب و افسردگی پیگیری شدن. دخترا نسبت به پسرا خطر بیشتری داشتن. 84 درصد از دخترا در مقایسه با 61 درصد از پسرا حداقل یه بار توی دوران نوجوونی علائم افسردگی یا اضطراب رو تجربه کردن. علاوه بر این، دخترا بیشتر احتمال داشت که یه دوره طولانی از این علائم رو تجربه کنن، به‌طوری‌که 72 درصد از دخترا و 49 درصد از پسرا توی این دسته قرار داشتن.

شروع این علائم اضطراب و افسردگی، بیشتر توی زمان‌هایی بود که با فشارهای درسی هم‌زمان می‌شد، مثل رفتن از مدرسه ابتدایی به دبیرستان، دوران امتحانا و تموم شدن درس خوندن اجباری.

مشکلات روحی توی دوران کرونا

سه چهارم از کسایی که توی سال‌های کرونا با مشکلات روحی دست و پنجه نرم می‌کردن، قبل از این هم علائمی داشتن. این نشون می‌ده که یه چیزایی فراتر از استرس‌های ناشی از پاندمی توی این قضیه دخیل بوده. پروفسور سوزان ساویر از MCRI گفت: “با وجود این‌همه نگرانی درباره سلامت روان نوجوونا، تا قبل از مطالعه‌ی CATS، تحقیقات کمی به‌طور کامل روند اختلالات شایع روانی رو توی این مرحله‌ی مهم از زندگی بررسی کرده بودن.” ایشون اضافه کردن: “به نظر ما، این مطالعه‌ی طولانی بالاترین میزان بروز تجمعی علائم بالینی معنادار اختلالات شایع روانی رو که تا حالا توی دوران نوجوونی از هر کشوری گزارش شده، نشون می‌ده.”

یه کلاس درس که بچه‌ها دارن درس می‌خونن و برای امتحانا آماده میشن. این عکس نشون می‌ده که چطور فشار درسی می‌تونه روی نوجوونا اثر بذاره.
فشار درس خوندن توی دوران نوجوونی، یکی از دلایل اصلی افزایش مشکلات روحی روانی شده.

ایشون ادامه دادن: “این میزان بالای مشکلات روحی روانی نشون می‌ده که حتی کشورهایی که منابع خیلی خوبی دارن هم توی فراهم کردن درمان مناسب با چالش مواجه میشن، اگه هر جوونی بخواد کمک بگیره. جدا از مراقبت‌های بالینی، ما فوراً نیاز داریم که راهکارهای پیشگیرانه‌ای رو تأمین مالی، توسعه و ارزیابی کنیم که هدفشون کم کردن شروع و مزمن شدن افسردگی و اضطراب باشه.”

تغییرات توی دنیای روانی اجتماعی نوجوونا

دکتر رابسون گفت: “نوجوونای امروزی توی یه دنیای روانی اجتماعی بزرگ میشن که با نسل‌های قبل کاملاً فرق داره، یه دنیایی که توش آگاهی درباره سلامت روان بیشتر شده، انگ زدن به مشکلات روحی کم‌تر شده و بعضی وقتا این مشکلات بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرن. با توجه به این شرایط، قدم بعدی ما اینه که بررسی کنیم که این علائم گزارش شده چقدر روی عملکرد و سلامتی نوجوونای امروزی اثر می‌ذاره.”

یه تصویر دیجیتالی از اثرات کرونا روی سلامت روان نوجوونا، با یه سری المان‌های انتزاعی که تنهایی رو نشون میدن.
مشکلات روحی دوران کرونا و تأثیراتش که فراتر از خود بیماری روی نوجوونا گذاشت.

مطالعه GenV و مشکلات سلامت جوونا

مطالعه GenV که سلامت و رفاه مردم ویکتوریا رو از تولد تا پیری پیگیری می‌کنه، اطلاعات ارزشمندی درباره مشکلات سلامت جوونا، مثل مشکلات روحی روانی، به ما میده. GenV یکی از بزرگ‌ترین تحقیقاتی هست که روی تعداد زیادی بچه و والدین انجام میشه و تقریباً 50000 نوزاد (بیشتر از 100000 نوزاد، مادر و پدر) توی اون ثبت‌نام کردن. ثبت‌نام برای بچه‌هایی که توی سال‌های 2021-2022 به دنیا اومدن هنوز ادامه داره. اگه می‌خواین بیشتر بدونین، به وب‌سایت GenV سر بزنین.

تحقیقات بیمارستان Royal Children، دانشگاه ملبورن، دانشگاه دیکین و دانشگاه بریستول هم به این یافته‌ها کمک کردن.

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *