هم‌احساسی، یه پدیده‌ی طبیعی توی آدما

شاید این جمله رو شنیده باشین: «خندیدن واگیر داره» و بلافاصله بعدش، شما هم جواب یه لبخند رو با لبخند دادین. یا شاید به جمله‌ی «دو نفر برای رنج کشیدن لازمه» فکر کردین و دیدین چطور حال بد یه نفر، می‌تونه روی همه‌ی جمع تأثیر بذاره. ممکنه متوجه شده باشین وقتی یه عزیزتون درد داره، شما هم یه جوری اون درد رو حس می‌کنین.

وقتی این چیزا رو تجربه می‌کنین، در واقع دارین هم‌احساسی رو تجربه می‌کنین.

جیلین آمودیو، روانشناس، توضیح می‌ده: «هم‌احساسی یه راهه برای توضیح این که چطور حس‌ها و رفتارها می‌تونن بین آدما و/یا گروه‌ها پخش بشن. آدما موجودات اجتماعی هستن و به محرک‌های دنیای اطرافمون واکنش نشون می‌دیم. پس، تعجب نداره که چون ما اجتماعی هستیم، حس‌ها و رفتارهامون تحت تأثیر کسایی که دور و برمون هستن قرار بگیره.»

یه نگاه به هم‌احساسی

فقط این که ببینین کسی چطور احساساتش رو نشون می‌ده، به این معنی نیست که شما هم همون‌جوری واکنش نشون می‌دین. اما هم‌احساسی احتمال این اتفاق رو بیشتر می‌کنه و می‌تونه مثبت یا منفی باشه، بستگی داره به حسی که تو اون محیط هست. اگه زود تحت تأثیر آدما اطرافتون قرار می‌گیرین، می‌تونین با دلسوزی و روش‌های خودتنظیمی، هم‌احساسی رو کنترل کنین.

چیا باعث هم‌احساسی می‌شن؟

هم‌احساسی وقتی اتفاق می‌افته که یه نفر به چیزایی که موقع دیدن حس‌های یه نفر دیگه حس می‌کنه، واکنش نشون می‌ده. تحقیقات اولیه نشون داد که هم‌احساسی ناخودآگاهه و یه نوع تقلید رفتاریه، بر اساس چیزایی که یه نفر دیگه می‌بینه. اما موضوع پیچیده‌تر از این حرفاست. چندتا عامل روان‌شناسی هم روی واکنش احساسی شما تأثیر می‌ذارن.

جیلین آمودیو می‌گه: «عوامل مختلفی می‌تونن روی هم‌احساسی تأثیر بذارن یا تحریکش کنن. این عوامل شامل ارتباط‌های کلامی و غیرکلامی، مثل حالت‌های چهره و زبان بدن، می‌شن. عوامل محیطی دیگه، مثل موسیقی، بوها و جو موجود هم می‌تونن تأثیرگذار باشن.»

به یه اتاق پر از آدم فکر کنین که دارن یه کمدین رو تماشا می‌کنن. داستان‌های خنده‌دار و حرکات این هنرمند حس شادی رو به وجود میاره و باعث می‌شه همه بخندن. از اون طرف، یه اتاق که همه چیزش مرتبه، می‌تونه حس آرامش و راحتی رو به وجود بیاره و این حس برای همه کسایی که وارد اتاق می‌شن، واگیردار باشه.

تبلیغ‌کننده‌ها، کارگردان‌های فیلم، رستوران‌دارها و فروشنده‌ها از جمله کسایی هستن که به هم‌احساسی تکیه می‌کنن تا شما رو قانع کنن چیزی بخرین یا یه حسی رو توتون بیدار کنن.

حس‌های منفی راحت‌تر منتقل می‌شن

اما همون‌طور که حس‌های خوب می‌تونن به اشتراک گذاشته بشن، حس‌های بد هم همین‌طورن. اگه سرحال نباشین، احتمال کپی کردن حس خشم، ناامیدی یا افسردگی بیشتر می‌شه.

دکتر پیگی لو، روانشناس و مدیر یه کلینیک در نیویورک، می‌گه: «چیزایی مثل کم‌خوابی، غذا نخوردن و استرس یا فشار قبلی، یه نفر رو بیشتر در برابر هم‌احساسی آسیب‌پذیر می‌کنه. چون در اصل، شما خسته‌این و راحت‌تر تحت تأثیر حال و هوای بیرونی قرار می‌گیرین.»

چه آگاهانه و چه ناآگاهانه، اگه متوجه تغییر در حال خودتون شدین، یا دارین حس‌های یه نفر دیگه رو منعکس می‌کنین یا حس یا احساس یه گروه رو قبول می‌کنین، دارین هم‌احساسی رو تجربه می‌کنین.

هم‌احساسی با نورون‌های ما مرتبطه

تحقیقات نشون می‌ده یه دلیل عصبی برای تقلید از حس‌ها وجود داره که بهش می‌گن «سیستم نورون‌های آینه‌ای». تو واقعیت، بعضی از نورون‌ها توی مغز وقتی فعال می‌شن که یه آدم داره یه کار خاصی رو انجام می‌ده.

نفری که داره نگاه می‌کنه، بعدش چیزی رو که می‌بینه تقلید می‌کنه. با حس‌ها، این یعنی اگه شما یه نفر دیگه رو ببینین که می‌خنده، گریه می‌کنه یا لبخند می‌زنه، شما هم اون رو «منعکس» می‌کنین. یاد گرفتن این که حس‌های اطرافیانمون رو منعکس کنیم، یه نقطه‌ی مهم توی رشد بچه‌هاست که می‌تونه دلیل این که چرا این عادت زنده مونده رو توضیح بده.

مراحل هم‌احساسی و تأثیراتش

هرچند هم‌احساسی انگار قبل از این که شما بفهمین، اتفاق می‌افته، اما متخصصا می‌گن که در واقع تو چند مرحله‌ی خاص انجام می‌شه.

دکتر کارل ناصر، مشاور، می‌گه: «اول، تقلید دیده می‌شه — شما لبخند می‌زنین و صورت من به طور خودکار با شما می‌خنده. بعدش، بازخورد اتفاق می‌افته — هی، ببین من دارم لبخند می‌زنم و این به من می‌گه که احتمالاً الان خیلی خوشحالم. و در نهایت، انتقال حس — الان که من لبخند می‌زنم، ساده می‌رم به نفر بعدی که از کنارم رد می‌شه لبخند می‌زنم.»

لبخند و خنده واگیر دارن و می‌تونن حس‌های ما رو به بقیه منتقل کنن…

“`

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *