تأثیر-پروپرانولول-لرزش‌های-پارکینسون

اثر پروپرانولول روی لرزش‌های مرتبط با پارکینسون

معمولاً، دارویی که به عنوان درمان اصلی شناخته می‌شود، یعنی لوودوپا، همیشه هم توی از بین بردن لرزش‌هایی که بیماری پارکینسون ایجاد می‌کنه، موفق نیست، مخصوصاً وقتی که فرد در شرایط پر استرسی قرار داره. ولی پروپرانولول، توی این موقعیت‌ها خوب جواب می‌ده و این موضوع، یه دید جدید به ما می‌ده درباره‌ی نقش سیستم استرس توی این لرزش‌ها. اسکن‌های MRI نشون می‌ده که پروپرانولول، مستقیم فعالیت قسمت‌هایی از مغز که لرزش رو کنترل می‌کنند، کم می‌کنه. دکترها ممکنه زمانی این دارو رو تجویز کنن که لوودوپا مؤثر نباشه.

افرادی که پارکینسون دارن، می‌گن لرزش‌هاشون توی موقعیت‌های پر استرس، بدتر می‌شه. دکتر ریک هلمیچ، که متخصص مغز و اعصاب از مرکز پزشکی دانشگاه رادبود هست، می‌گه: “لرزش‌ها در واقع مثل یه نشانگر برای استرس عمل می‌کنن؛ توی همه کسانی که پارکینسون دارن، این رو می‌بینین.” داروی لوودوپا که معمولاً استفاده می‌شه، برای کنترل لرزش‌ها کمک می‌کنه، اما وقتی فرد استرس داره، و لرزش‌ها معمولاً توی بدترین حالتشون هستن، کمتر اثر داره.

تحقیقات درباره‌ی تأثیر پروپرانولول

هلمیچ و تیمش می‌خواستن ببینن آیا دارویی که روی سیستم استرس اثر می‌ذاره، می‌تونه کمک کنه، و استرس چطوری روی لرزش‌ها توی مغز اثر داره. دارویی که انتخاب کردن، پروپرانولول بود، که یه نوع داروی مسدودکننده بتا هست و جلوی اثر هورمون‌های استرس رو می‌گیره. این دارو قبلاً برای فشار خون بالا و مشکلات ضربان قلب درست شده بود و مدت‌هاست وجود داره. همچنین برای درمان لرزش‌های ضروری، که توی اون افراد، لرزش دارن بدون این که مشکل عصبی دیگه‌ای داشته باشن، استفاده می‌شه.

یک پزشک داره درباره‌ی تأثیر پروپرانولول روی لرزش‌های پارکینسون به یه بیمار توی یه کلینیک مغز و اعصاب توضیح می‌ده.
گفتگو درباره‌ی تأثیر پروپرانولول روی بیماران مبتلا به پارکینسون توی یه کلینیک مغز و اعصاب.

یه نشانه‌هایی وجود داشت که نشون می‌داد پروپرانولول ممکنه لرزش‌ها رو توی بیماران پارکینسون کم کنه، اما تا اون موقع، هیچ تحقیقی اثرات احتمالی اون رو به طور کامل بررسی نکرده بود. هلمیچ و تیمش، 27 نفر که پارکینسون داشتن و لرزش هم داشتن رو توی این تحقیق شرکت دادن. توی یه روز بهشون پروپرانولول دادن و روز دیگه یه دارونما (یعنی دارویی که اثر نداره). یه دستگاه روی دستاشون گذاشتن که میزان لرزش‌ها رو اندازه بگیره، و هم‌زمان، اسکن‌های MRI فعالیت مغزشون رو نشون می‌داد. این آزمایش‌ها هم وقتی آروم بودن و هم وقتی یه کار ریاضی سخت انجام می‌دادن که باعث استرس می‌شد، انجام شد.

واکنش به استرس و اثر داروها روی لرزش‌های پارکینسون

واکنش به استرس با اندازه‌گیری اندازه مردمک چشم و ضربان قلب بررسی شد، که هر دو موقع انجام محاسبات بالا می‌رفتن. همون‌طور که انتظار می‌رفت، وقتی دارو نمی‌خوردن، لرزش‌ها توی زمان استرس، بدتر می‌شد.

دست یه فرد که پارکینسون داره و لرزش داره، و یه نمودار که واکنش‌های استرسی توی مغز رو نشون می‌ده.
لرزش‌های ناشی از استرس و نشون دادن اثراتش روی سیستم عصبی.

کاهش لرزش‌ها با پروپرانولول

نتایج تحقیق نشون داد که پروپرانولول، لرزش‌ها رو هم وقتی فرد آروم بود و هم وقتی استرس داشت، کم می‌کرد. اسکن‌های MRI نشون دادن که چطوری این اتفاق می‌افته: بعد از این که دارو مصرف شد، قسمت‌هایی از مغز که مسوول لرزش هستن، فعالیت کمتری داشتن. هلمیچ توضیح می‌ده: “ما می‌دونیم که مشکلاتی توی سیستم‌هایی مثل سیستم دوپامین، باعث لرزش می‌شن. بر اساس این تحقیق، الان فکر می‌کنیم که هورمون استرس نورآدرنالین، مثل یه تقویت‌کننده عمل می‌کنه و شدت لرزش رو توی ناحیه حرکتی مغز زیاد می‌کنه. پروپرانولول این اثر تقویت‌کننده رو متوقف می‌کنه و بنابراین علائم رو کم می‌کنه.”

محققان از این که پروپرانولول کمک می‌کنه لرزش‌ها توی حالت استراحت هم کم بشه، تعجب کردن. آنوك ون در هایده، یکی از محققان، می‌گه: “انگار سیستم استرس ما، بعضی وقتا حتی وقتی آروم هستیم هم فعاله. این موضوع روی سطح هوشیاری فرد اثر می‌ذاره و باعث نوسانات خودبه‌خودی توی لرزش‌ها می‌شه. ما قبلاً فکر می‌کردیم که سیستم هورمون استرس فقط وقتی استرس داریم فعاله، اما انگار این دیدگاه خیلی ساده‌انگارانه بوده. این سیستم، توی حالت استراحت هم نقش داره.”

تصویری از یه آزمایشگاه تحقیقاتی که دانشمندا دارن اطلاعات MRI بیماران پارکینسون رو بررسی می‌کنن.
تحقیقات علمی در حال بررسی اثرات داروها روی بیماران پارکینسون انجام می‌شه.

اثر داروها و تغییرات توی سبک زندگی

هلمیچ در حال حاضر برای بعضی از بیماران پارکینسونی پروپرانولول تجویز می‌کنه. اون توضیح می‌ده: “مؤثرترین دارو برای پارکینسون، لوودوپا هست. این دارو نه تنها به کم شدن لرزش‌ها کمک می‌کنه، بلکه روی علائم دیگه‌ای هم اثر داره، برای همین با اون شروع می‌کنیم.” اون ادامه می‌ده: “به هر حال، حدود چهل درصد از بیماران، این دارو برای لرزش‌هاشون اثر نداره. توی این شرایط، اول دوز رو زیاد می‌کنیم، ولی اگه فایده‌ای نداشت، پروپرانولول یه گزینه‌ست. البته باید درباره‌ی عوارض جانبی، مثل فشار خون پایین، احتیاط کنیم.”

علاوه بر تحقیقات دارویی، تیم هلمیچ داره روی تغییرات توی سبک زندگی هم کار می‌کنه که می‌تونه به بیماران پارکینسونی کمک کنه. اون می‌گه: “برای به وجود اومدن واکنش استرسی، نیازی نیست محرک خیلی بزرگی باشه، و حتی یه چیز ساده مثل این که: آیا درِ جلو رو قفل کردم؟ می‌تونه باعث لرزش بیشتر بشه. ما در حال حاضر داریم این رو بررسی می‌کنیم که آیا ذهن‌آگاهی می‌تونه اثر مثبتی روی سیستم استرس داشته باشه یا نه.”

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *