غالب شدن درخت‌های زودرشد و دانه‌ریز در جنگل‌های برزیل

مطالعه‌ای نو نشون می‌ده که توی جنگل‌های برزیل، جایی که تخریب و نابودی جنگل‌ها زیاده، گونه‌های درختی که سریع رشد می‌کنن و دانه‌های کوچکی دارن، مسلط شدن. این تغییرات می‌تونه روی خدمات اکوسیستمی این جنگلا اثر بذاره، مثلاً روی توانایی‌شون برای جذب و ذخیره کربن توی این جنگل‌های «آسیب‌دیده». دلیلش هم اینه که این گونه‌های «برنده» زود رشد می‌کنن، اما عمرشون کوتاهه. چون ساقه‌ها و شاخه‌هاشون نسبت به گونه‌های درختی که آهسته رشد می‌کنن و جایگزینشون شدن، خیلی سبک‌تره.

حیات وحشی که عادت کرده دانه‌های بزرگ گونه‌های درختی رو بخورن و پخش کنن—یعنی همونایی که دارن توی این چشم‌اندازهای تغییریافته توسط انسان از بین می‌رن—ممکنه از این تغییرها آسیب ببینن. نویسنده‌های این مطالعه که امروز توی مجله Nature Ecology and Evolution چاپ شده، می‌گن که یافته‌هاشون نشون می‌ده که چقدر فوری لازمه از جنگل‌های گرمسیری محافظت و احیاشون کنیم، جلوی تخریب رو بگیریم، و کارهایی رو انجام بدیم تا جمعیت پرنده‌های بزرگ مثل توکان‌ها و پستاندارایی مثل میمون‌های عنکبوتی که دانه‌های گونه‌های درختی «بازنده» با دانه‌های درشت و رشد کُند رو پراکنده می‌کنن، تقویت بشه.

یه گروه بین‌المللی از پژوهشگرا، داده‌های بی‌نظیری رو از بیش از ۱۲۰۰ گونه درخت گرمسیری توی بیش از ۲۷۰ قطعه جنگلی توی شیش منطقه از جنگل‌های آمازون و اقیانوس اطلس برزیل بررسی کردن. این مناطق تحت تأثیر کارهای انسانی مثل جنگل‌زدایی و اختلالات محلی مثل قطع درخت، شکار و آتش‌سوزی قرار گرفته بودن. محققین ساختار کلی چشم‌اندازهای اطراف هر قطعه جنگل رو بررسی کردن و با استفاده از چند مدل آماری، تونستن تأثیرات مستقیم از بین رفتن زیستگاه، تیکه‌تیکه شدن اون و تخریب محلی روی ترکیب جنگلا رو شناسایی کنن. همین‌طور ویژگی‌های گونه‌های به اصطلاح «برنده» و «بازنده» رو هم مشخص کردن.

جنگل انبوه برزیل با درختان سریع‌الرشد و دانه‌های کوچک، و نشانه‌های تخریب انسانی.
غالب شدن گونه‌های سریع‌الرشد توی جنگل‌های برزیل، نشون‌دهنده تأثیرات تخریب روی اکوسیستمه.

برونو ایکس. پینهو، نویسنده اصلی این مطالعه که بیشتر تحقیقاتش رو توی دانشگاه مون‌پلیه انجام داده و الان توی دانشگاه بَرن کار می‌کنه، گفت: «ما فهمیدیم که گونه‌های درختی که توی چشم‌اندازهایی که پوشش جنگلی بالایی دارن، مسلط هستن، معمولاً چوب محکم و متراکمی دارن و دانه‌های بزرگی تولید می‌کنن که بیشتر توسط حیوانات متوسط تا بزرگی که توی جنگل‌های بارانی برزیل فراوونن، پخش می‌شن.»

تأثیرات تخریب جنگل‌ها روی تنوع زیستی جنگل‌های استوایی

در مقابل، توی چشم‌اندازهایی که خیلی تخریب شدن و جنگل‌های باقی‌مونده با اختلالات انسانی بیشتری روبه‌رو هستن، این گونه‌های درختی دارن توی رقابت با گونه‌های به اصطلاح «فرصت‌طلب» جایگاه‌شون رو از دست می‌دن. اینا چوب نرم‌تری دارن و دانه‌های کوچکتری درست می‌کنن که پرنده‌ها و خفاش‌های کوچیک و چابکی که به این اختلالا عادت کردن، ازشون استفاده می‌کنن. این گونه‌ها معمولاً سریع‌تر رشد می‌کنن و می‌تونن راحت‌تر پخش بشن.

متنوع بودن درختان گرمسیری و تأثیرات تخریب بر تنوع زیستی، با تأکید بر گونه‌های دانه کوچک.
رقابت بین گونه‌های درختی توی چشم‌اندازهای تخریب‌شده و چالش‌های مربوط به تنوع زیستی.

محققین فهمیدن که این وضعیت توی شرایط جغرافیایی، آب و هوایی و کاربریِ زمین‌های مختلف هم داره اتفاق می‌افته. این مطالعه روی این مسئله تأکید می‌کنه که چقدر فوری لازمه از جنگل‌های استوایی محافظت بشه و دوباره احیا بشن تا این اکوسیستم‌های حیاتی حفظ بشن. پروفسور جوس بارلو، محقق ارشد از دانشگاه لنکستر، گفت: «اثر قوی تخریب جنگل توی بعضی از مناطق آمازون نشون می‌ده که چقدر مهمه که فراتر از مقابله با جنگل‌زدایی بریم و با اختلالات جنگلی مثل برداشت انتخابی و آتش‌سوزی‌ها هم مبارزه کنیم.»

جنگل‌های استوایی مهم‌ترین منبع تنوع زیستی زمین هستن. اونا نقش بزرگی توی جذب گازهای گلخانه‌ای دارن و خدمات اکوسیستمی ضروری رو تأمین می‌کنن. با این حال، قربانی جنگل‌زدایی و تیکه‌تیکه شدن سریع هستن و توی دو دهه گذشته، سالانه بین ۳ تا ۶ میلیون هکتار ازشون از دست رفته. بنابراین، بخش بزرگی از جنگل‌های استوایی امروزی توی چشم‌اندازهایی هستن که توسط انسان تغییر پیدا کردن و در معرض اختلالات محلی قرار دارن.

فیلیپه ملو، نویسنده دوم این مطالعه و محقق توی دانشگاه فدرال پرنامبوکو در برزیل (الان توی دانشگاه ناتینگهام ترنت) توضیح می‌ده: «این جایگزینی‌های عملکردی پیامدهای جدی دارن که خیلی لازمه اندازه‌گیری بشن. اونا نشون می‌دن که احتمال داره توی فرآیندهای اساسی این اکوسیستم‌ها و سهمشون توی جمعیت‌های انسانی deteriorations به وجود بیاد، مخصوصاً از طریق تغییرات توی ذخایر کربن — اما همین‌طور توی تعاملات بین حیوانات و گیاهان و دوباره سبز شدن جنگل.»

منظره هوایی از جنگل‌های استوایی با تقسیمات ناشی از فعالیت‌های انسانی و تخریب زیستگاه.
تأثیر جدی ناشی از تیکه‌تیکه شدن زیستگاه‌ها توی جنگل‌های استوایی برزیل.

دیوید باومن از مؤسسه ملی پژوهش‌های فرانسه برای توسعه پایدار (IRD) و یکی از نویسنده‌های این مطالعه می‌گه: «در مورد تأثیر منفی از دست رفتن زیستگاه روی تنوع زیستی توافق زیادی وجود داره، اما تأثیرات مستقل تیکه‌تیکه شدن چشم‌انداز و اختلالات محلی هنوز خوب فهمیده نشدن، تا حدودی به خاطر اینه که جدا کردن روابط علت و معلولی از یه طرف و ارتباطات بی‌دلیل از طرف دیگه، سخته.»

این مطالعه همین‌طور به بررسی این سوالا کمک می‌کنه و نشون می‌ده که سیاست‌گذاری‌ها باید روی حفظ و افزایش پوشش جنگلی و جلوگیری از تخریب تمرکز کنن و کمتر نگران پخش شدن جنگل‌های باقی‌مونده توی کل چشم‌انداز باشن. این مطالعه که بودجه‌اش رو شورای تحقیقات محیط زیست ملی بریتانیا (UKRI) تأمین کرده بود، توی مقاله‌ای با عنوان «جایگزینی ویژگی‌های گیاهی برنده-بازنده توی جنگل‌های استوایی که توسط انسان تغییر پیدا کردن» توی مجله Nature Ecology and Evolution منتشر شده.

“`

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *