تفکر-آرزومندانه-ناامنی

باورهای آرزومندانه: چه زمانی و چرا؟

همه‌ی ما کم و بیش، لابه‌لای افکارمون، تفکر آرزومندانه رو تجربه می‌کنیم. اما این حالت بیشتر چه موقعی پیش میاد و کی می‌تونه دردسرساز بشه؟ یه تحقیق تازه که تو دانشگاه آمستردام (UvA) انجام شده، نشون می‌ده هرچقدر اوضاع و احوال ناامن‌تر و نگران‌کننده‌تر باشه، احتمال اینکه آدم‌ها یه جورایی غیرواقع‌بینانه خوش‌بین بشن، بیشتره؛ تا جایی که شاید از انجام کارهای ضروری هم سر باز بزنن. نتایج این پژوهش، الان تو مجله‌ی American Economic Review چاپ شده.

دکتر جوئل ون در ویله، استاد روان‌شناسی اقتصادی توی UvA، میگه: «آدم‌ها فقط دنبال این نیستن که بدونن واقعاً چه خبره؛ خیلی از باورهامون تحت تاثیر احساساتمونن و بر اساس چیزایی شکل می‌گیرن که خوشایند و آروم‌کننده هستن. مثل اعتقاد به زندگی پس از مرگ یا خوش‌بینی درباره‌ی نتایج مربوط به سلامتی

ون در ویله به همراه پروفسور نورواکونومی، یان انگلمن، و یه گروه بین‌المللی، رفتن سراغ این موضوع که آیا وقتی یه خطر احتمالی پیش رومونه، بیش از حد خوش‌بین می‌شیم یا نه. انگلمن توضیح میده: «تا الان، تحقیقات، شواهد خیلی روشنی در مورد تفکر آرزومندانه نشون نداده بودن و خیلی‌هاشون این ایده رو تایید نمی‌کردن. ولی این مطالعات، بیشتر روی نتایج خوب، مثل برنده شدن تو بخت‌آزمایی، تمرکز داشتن. ما بررسی کردیم که چطوری نتایج مثبت و منفی، روی باورهای جانبدارانه تاثیر می‌ذارن.»

یه کلاس شلوغ تو دانشگاه که دانشجوهاش با دقت دارن به حرف‌های استاد درباره‌ی تصمیم‌گیری تو شرایط نامعلوم گوش میدن.
یاد گرفتن درباره‌ی تصمیم‌گیری تو موقعیت‌های نامعلوم تو یه کلاس درس دانشگاه.

انتخاب بهترین سناریو

درک خودفریبی و دلایلش تو شرایط واقعی، کار سختیه. این تحقیق شامل مجموعه‌ای از آزمایش‌ها بود که توشون بیشتر از 1700 نفر شرکت داشتن؛ هم تو آزمایشگاه و هم به صورت آنلاین. از شرکت‌کننده‌ها خواسته شد به یه سری الگوهای مختلف، مثل یه ردیف خط با زاویه‌های متفاوت یا نقطه‌های رنگی، نگاه کنن و بگن چه نوع الگویی دیدن. بعضی از این الگوها با یه نتیجه‌ی منفی مرتبط بودن تا اضطراب رو القا کنن؛ مثل یه شوک الکتریکی ضعیف و بی‌خطر (تو آزمایشگاه) یا از دست دادن پول (به صورت آنلاین).

ون در ویله توضیح میده: «ما می‌خواستیم ببینیم آیا آدم‌ها تو شناسایی الگوهایی که به یه نتیجه‌ی منفی مربوطن، اشتباهات بیشتری مرتکب می‌شن و فکر می‌کنن که در واقع یه الگوی بی‌خطر وجود داره. این می‌تونه نشونه‌ی تفکر آرزومندانه باشه.»

نتایج مطالعه درباره‌ی تفکر آرزومندانه

این تحقیق، به طور مداوم نشون داد که شرکت‌کننده‌ها کمتر تونستن الگوهایِ مرتبط با شوک یا ضرر رو درست تشخیص بدن. انگلمن می‌گه: «شرکت‌کننده‌ها تمایل داشتن الگوهایی رو ببینن که با چیزی که بیشتر دوست داشتن، هم‌خوانی داشته باشه.» اون ادامه میده: «تحقیقات قبلی به تفکر آرزومندانه مربوط به نتایج مثبت پرداخته بودن و نتایج ضد و نقیضی به دست اومده بود، طوری که خیلی از مطالعات، نتیجه‌ای نداشتن. مطالعه‌ی ما به وضوح نشون می‌ده که احساس منفی اضطراب درباره‌ی یه نتیجه، باعث میشه ما تفکر آرزومندانه داشته باشیم.»

یه تصویر انتزاعی از افکار خوش‌بینانه و بدبینانه، با یه آدم که سر دو راهی داره فکر می‌کنه: یکی رنگی و روشنه و اون یکی تاریک و طوفانی.
کشمکش بین افکار خوش‌بینانه و بدبینانه در انتخاب مسیر زندگی.

واقع‌بینانه‌تر شدن آدم‌ها

محقق‌ها یه سری راه‌کار هم امتحان کردن که هدفشون این بود که واقع‌بینی آدم‌ها رو بیشتر کنن. اولین کار این بود که شناسایی الگوها رو آسون‌تر کردن. ون در ویله میگه: «کمتر کردن ابهام، واقعاً باعث شد که تفکر آرزومندانه کم بشه.» راه‌کار دوم، این بود که برای شناسایی درست الگوها، پاداش بیشتری در نظر گرفتن. این کار، تاثیر چندانی نداشت، مگر وقتی که شرکت‌کننده‌ها می‌تونستن اطلاعات بیشتری درباره‌ی الگوی دقیق نمایش داده شده جمع‌آوری کنن. انگلمن توضیح میده: «وقتی آدم‌ها وقت بیشتری داشتن تا اطلاعات جمع کنن و برای جواب درست، پاداش بهتری می‌گرفتن، واقع‌بینانه‌تر می‌شدن.»

یه صحنه از آزمایشگاه که توش محقق‌ها دارن آزمایش‌هایی با داوطلب‌ها انجام میدن و یه محیط مدرن، روشن و پر از وسایل علمی هست.
تحقیقات علمی در حال بررسی رفتار انسان در مواجهه با موقعیت‌های نامعلوم.

در نهایت، تو آزمایش‌هایی که نتایج منفی، جاشون رو با نتایج مثبت عوض کردن، شرکت‌کننده‌ها هیچ تفکری آرزومندانه‌ای نشون ندادن. به گفته‌ی نویسنده‌ها، این نشون می‌ده که کم شدن احساسات منفی می‌تونه خوش‌بینی بیش از حد رو کم کنه.

تفکر آرزومندانه تو دنیای واقعی

نویسنده‌ها به این نکته اشاره می‌کنن که تفکر آرزومندانه می‌تونه مفید باشه، چون بهمون کمک می‌کنه با احساسات بد کنار بیایم و شرایط نامعلوم رو مدیریت کنیم. انگلمن میگه: «تفکر آرزومندانه برای آدم‌ها تو مقابله با اضطراب درباره‌ی اتفاقات آینده خیلی مهمه.» برای ون در ویله و انگلمن، نگرانی اصلی، موقعیت‌هایی هست که خوش‌بینی زیاد، باعث میشه اطلاعات لازم رو نگیریم یا کاری رو انجام ندیم که به نفعمونه. اون اضافه می‌کنه: «آدم‌ها ممکنه تو شرایط معلوم نبودن‌ها، بیش از حد امیدوار بشن. ما اینو درباره‌ی تغییرات آب و هوایی، نوسانات بازارهای مالی و حتی تو وضعیت‌های مربوط به سلامتی خودمون هم می‌بینیم؛ وقتی که آدم‌ها از مراجعه به پزشک خودداری می‌کنن، چون فکر می‌کنن همه چیز خوب پیش می‌ره. ما باید بیشتر بفهمیم که کی تفکر آرزومندانه خوبه و کی ضرر داره.»

“`

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *