درد-عضلانی-اسکلتی

نگاهی به سندرم درد اسکلتی-عضلانی تقویت‌شده (AMPS) در کودکان

سندرم درد اسکلتی-عضلانی تقویت‌شده (AMPS) یه بیماری مزمنه که باعث درد شدید تو بچه‌ها میشه و روی توانایی‌شون برای انجام کارهای روزمره تاثیر می‌ذاره. بچه‌تون ممکنه درد رو به طور مداوم تو یه ناحیه یا چند ناحیه از بدنش حس کنه، یا اینکه دردش دوره ای باشه.

گاهی اوقات AMPS ممکنه بعد از اینکه بدن بچه‌تون تحت فشار عواملی مثل التهاب، بیماری یا آسیب قرار می‌گیره، شروع بشه. واسه خیلی از بچه‌هایی که AMPS دارن، علت اصلی ممکنه خوب شده یا از بین رفته باشه و هیچ آسیب بافتی یا عضو دائمی وجود نداشته باشه. پزشکا معتقدن که بعضی از عصب‌ها که به طور خودکار به خطر یا استرس واکنش نشون میدن، بیش از حد فعال میشن و این عصب‌های فعال، باعث میشن بچه‌تون درد خیلی زیادی رو حس کنه.

اکثر بچه‌هایی که این نوع درد رو دارن با درمان‌های فیزیکی و مشاوره‌هایی برای تقویت بدنشون و سیستم عصبی‌شون، کاملاً خوب میشن. تشخیص زودهنگام خیلی مهمه تا درمان مؤثر باشه و بچه‌تون بتونه از یه زندگی فعال و سالم لذت ببره.

درد تو AMPS چطوری فرق داره؟

معمولاً بچه‌ها وقتی درد رو حس می‌کنن که یه بیماری یا آسیبی مثل بریدگی یا شکستگی استخوان به بدنشون آسیب زده باشه. درد معمولاً از طریق یه سری اتفاق‌ها به وجود میاد:

  • بافت آسیب‌دیده یه سیگنالی رو از طریق عصب‌های درد به نخاع می‌فرسته.
  • نخاع به مغز هشدار میده.
  • مغز این سیگنال رو به‌عنوان درد تشخیص میده که شما اون رو حس می‌کنید.
  • سیگنال‌های درد بعد از اینکه آسیب خوب شد، از بین میرن.

تو AMPS، سیگنال درد بچه‌تون یه مسیر دیگه رو طی می‌کنه (کوتاه مدت):

  • سیگنال اشتباهی به سیستم هشدار بدن و عصب‌های «مقابله یا فرار» (عصب‌های خودمختار) میره. این عصب‌ها حرکات غیرارادی مثل جریان خون، تنفس، ضربان قلب و تنش عضلانی رو کنترل می‌کنن.
  • رگ‌های خونی بچه‌تون تنگ میشن.
  • رگ‌های خونی کوچکتر، جریان خون و اکسیژن رو به عصب‌ها، عضلات و استخوان‌ها محدود می‌کنن و باعث تجمع اسید لاکتیک و کاهش توانایی بهبودی و ترمیم میشن.

این عوامل باعث درد شدید و طاقت‌فرسا واسه بچه‌تون میشن. درد شدید و ناتوانی تو انجام فعالیت‌ها می‌تونه به مشکلات دیگه‌ای مثل ضعف، نامتناسب بودن، سوءتغذیه و احساس سبکی سر یا سرگیجه بعد از تغییر وضعیت منجر بشه.

علائم و علت‌ها

علامت اصلی AMPS درد هست. درد ممکنه دائم یا دوره‌ای باشه و روی یه ناحیه یا چند ناحیه از بدن بچه‌تون تأثیر بذاره. بچه‌تون ممکنه ناگهانی یا به مرور زمان، حتی هفته‌ها بعد از تجربه یه آسیب یا بیماری، علائم AMPS رو نشون بده.

بچه‌تون ممکنه تو استفاده از ناحیه آسیب‌دیده مشکل داشته باشه یا حرکت کردن باعث بیشتر شدن درد بشه. تو بعضی موارد، حتی یه لمس کوچیک هم می‌تونه باعث درد بشه که مثل خنجر یا سوزش حس میشه.

بچه‌هایی که AMPS دارن، دردی رو تجربه می‌کنن که خیلی شدیدتر از اونیه که باید باشه و بیشتر طول می‌کشه. علائم دیگه ممکنه شامل موارد زیر باشه:

  • درد شکم یا حالت تهوع.
  • اضطراب یا افسردگی.
  • مشکل تو غذا خوردن یا قورت دادن (دیسفاژی).
  • سرگیجه.
  • خستگی.
  • سردرد.
  • افزایش حساسیت به لمس (آلودینیا).
  • درد مفاصل.
  • مشکلات حرکتی، مثل خشکی، لرزش و مشکلات هماهنگی.
  • ورم (ادم).
  • ضربان قلب تند (تاکی‌کاردی).
  • تغییرات تو بافت، دما یا رنگ پوست.
  • سوزن‌سوزن شدن یا بی‌حسی.

آیا بچه‌م داره درد رو تصور می‌کنه؟

شاید از خودتون بپرسید که آیا بچه‌تون واقعاً این نوع درد رو تجربه می‌کنه، مخصوصاً اگه آسیب یا بیماری نداشته باشه. ولی پزشکا توصیه می‌کنن به علائم بچه‌تون جدی توجه کنید. دکتر اطفال می‌تونه تشخیص دقیقی بذاره و راهنمایی‌های مؤثری برای درمان ارائه بده.

علت AMPS تو بچه‌ها چیه؟

پزشکا از علت دقیق سندرم درد اسکلتی-عضلانی تقویت‌شده اطلاع ندارن. بچه‌تون ممکنه بعد از یه نوع فشار به بدنش، مثل التهاب، آسیب، بیماری یا استرس روانی، علائم AMPS رو نشون بده. همچنین ممکنه علائم بدون دلیل مشخصی به وجود بیاد.

یه بچه نگران روی میز معاینه دکتر نشسته و احساس ناراحتی می‌کنه.
دکتر به بچه کمک می‌کنه تا در مورد احساساتش صحبت کنه.

سن، ژنتیک یا هورمون‌ها هم ممکنه روی این تأثیر بذارن که آیا بچه‌تون به این حالت دچار میشه یا نه. به دکتر اطفال‌تون در مورد هر علامت نگران‌کننده‌ای که بچه‌تون میگه، حتی اگه شما از وجود آسیب خبر ندارید، اطلاع بدید.

تشخیص و آزمایش‌ها

تشخیص AMPS می‌تونه سخت باشه به خاطر علائم مختلفش که ممکنه به مرور زمان بروز کنن. برای تشخیص AMPS، دکتر اطفال تاریخچه پزشکی و خانوادگی بچه‌تون رو بررسی می‌کنه و در مورد بیماری‌ها، آسیب‌ها یا اتفاقات استرس‌زا تو مدرسه یا خونه سؤال می‌کنه.

دکتر همچنین معاینه فیزیکی انجام میده و سعی می‌کنه بقیه علت‌ها، مثل عفونت‌ها یا شکستگی‌ها رو رد کنه. هیچ آزمایش خونی برای AMPS وجود نداره، ولی دکتر اطفال ممکنه موارد زیر رو توصیه کنه:

  • اسکن استخوان می‌تونه کاهش جریان خون رو تشخیص بده.
  • MRI (تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی) برای بررسی ورم یا تحلیل یا نازک شدن عضلات.
  • آزمایش‌های عصبی می‌تونن به بررسی مشکلات درد یا حساسیت بپردازن و همچنین عملکرد سیستم عصبی محیطی بچه‌تون رو بررسی کنن. این عصب‌ها بیرون مغز و نخاع هستن.
  • رادیوگرافی می‌تونه به بررسی پوکی استخوان کمک کنه.

کدام شرایط، علائم مشابهی با AMPS دارن؟

بعضی از شرایط با علائم مشابه عبارتند از:

  • درد مزمن.
  • درد عضلانی با علت نامشخص (ایدیوپاتیک). این نوع درد می‌تونه تو کل بدن بچه‌تون باشه و علائم متفرقه یا فقط تو یه نقطه خاص داشته باشه.
  • سندرم درد میوفاسیال.

انواع AMPS

چندین نوع AMPS وجود داره که بر اساس نوع درد و ناحیه‌ای که روی بدن بچه‌تون اثر میذاره، تقسیم‌بندی میشن. اینا عبارتند از:

  • سندرم درد منطقه‌ای پیچیده (CRPS).

دردهای تقویت‌شده عضلانی و اسکلتی (AMPS)

دردهای تقویت‌شده عضلانی و اسکلتی (AMPS) به چند دسته تقسیم میشن:

  • درد گسترده و تقویت‌شده: این نوع درد نواحی زیادی از بدن رو در بر میگیره و معمولاً علائم بیشتری نسبت به دردهای موضعی ایجاد می‌کنه.
  • درد تقویت‌شده متناوب: این دردها دوره‌ای به وجود میان.
  • درد تقویت‌شده موضعی: این نوع درد فقط یه منطقه‌ی خاص رو تحت تأثیر قرار میده.

آیا AMPS یه بیماری خودایمنی هست؟

متخصصان بهداشت معتقدن که AMPS یه بیماری خودایمنی نیست. ولی بچه‌هایی که بیماری‌های خودایمنی دارن، مثل آسم، بیشتر در معرض ابتلا به AMPS هستن.

مدیریت و درمان AMPS

چطوری AMPS درمان میشه؟

درمان AMPS شامل مدیریت درد و آموزش دوباره مسیرهای درد به شکلیه که سیگنال درد رو درست بفرستن. دکتر اطفال با شما و بچه‌تون همکاری می‌کنه تا توانایی بچه‌تون برای انجام کارهای روزمره رو برگردونه.

نقشه ای از سیستم عصبی بچه که عصب‌های بیش‌فعال رو که باعث درد شدید تو سندرم AMPS میشن، نشون میده.
نقشه عصبی بچه به خوبی مکانیسم درد ناشی از AMPS رو نشون میده.

در حالی که داروهای مسکن می‌تونن به کاهش علائم کمک کنن، ولی درمان AMPS رو بهتر نمی‌کنن. این داروها می‌تونن به بچه‌تون کمک کنن تا تو درمان شرکت کنه و تو زندگی روزمره فعال باشه. درمان شامل بهتر کردن عملکرد بچه‌تون تو زندگی روزمره و برگشتن به مدرسه، فعالیت‌های اجتماعی و فیزیکی هست.

تو اکثر موارد، می‌تونید AMPS رو تو خونه یا به صورت سرپایی درمان کنید. با این حال، بعضی از بچه‌ها با علائم شدید یا شرایط پزشکی زمینه‌ای، ممکنه نیاز به بستری شدن داشته باشن.

مدیریت درد معمولاً شامل این موارده:

  • ورزش‌های هوازی شدید
  • ماساژ درمانی، به طوری که تماس فیزیکی کمتر دردناک احساس بشه (حساسیت‌زدایی)
  • کار درمانی
  • فیزیوتراپی
  • روان‌درمانی (گفتار درمانی)
  • داروها
  • روش‌ها و تزریقات

روش‌های دیگه، مثل تکنیک‌های سلامتی و آرامش، می‌تونن به بچه‌تون کمک کنن. این موارد شامل:

  • بازخورد زیستی
  • ذهن‌آگاهی
  • درمان با موسیقی
  • یوگا درمانی
  • تغییرات تو رژیم غذایی

چه کسانی ممکنه تو تیم مراقبت از بچه‌م برای AMPS باشن؟

یه تیم متخصص ماهر معمولاً با شما و بچه‌تون برای تشخیص و درمان AMPS همکاری می‌کنه. تیم مراقبت از بچه‌تون ممکنه شامل دکتر اطفال و این افراد باشه:

  • متخصص درد کودکان
  • روانشناس یا روان‌درمانگر کودک
  • ماساژ درمانگر
  • کار درمانگر
  • فیزیوتراپیست
  • درمانگر تفریحی
  • درمانگر یوگا/موسیقی
  • پرستار

درمان AMPS چقدر طول می‌کشه؟

مدت درمان به علائم و شدت اون‌ها بستگی داره. تو بعضی موارد، بچه‌تون ممکنه فقط به چند هفته درمان نیاز داشته باشه. تو موارد شدیدتر، درمان می‌تونه چند هفته طول بکشه.

استرس و عوامل دیگه تو مدرسه یا خونه ممکنه علائم بچه‌تون رو زیاد کنن. تو این صورت، بچه‌تون ممکنه به مشاوره مداوم نیاز داشته باشه تا سلامت جسمی و روانیش رو حفظ کنه.

پیشگیری از AMPS

آیا AMPS قابل پیشگیری هست؟

اگهچه بعضی از اتفاقات زندگی ممکنه AMPS رو تحریک کنن، ولی نمیشه از بچه‌تون خواست که از همه استرس‌ها، آسیب‌ها و بیماری‌ها تو طول زندگیش دوری کنه. بهترین راه مراقبت از بچه‌تون اینه که اگه از درد شکایت داره که بهتر نمیشه، به دکتر مراجعه کنید.

اگه علائم غیرمعمولی تو بچه‌تون دیدید، حتی اگه اخیراً بیماری یا آسیبی نداشته باشه، به دکتر متخصص اطفال مراجعه کنید. متخصصان بهداشت می‌تونن بچه‌تون رو معاینه کنن و تشخیص و درمان مناسب رو تعیین کنن.

چه کسانی AMPS میگیرن؟

سندرم درد اسکلتی-عضلانی تقویت‌شده می‌تونه هر کسی رو تحت تأثیر قرار بده. این بیماری بیشتر تو بچه‌ها و نوجوون‌ها، مخصوصاً تو اونایی که موقع تولد دختر بودن، شایع هست.

تصویری از بچه‌ها که دارن تمرینات فیزیوتراپی رو با کمک یه درمانگر تو یه اتاق روشن و شاد انجام میدن.
بچه‌ها با خوشحالی دارن دوباره توانبخشی میشن و بهتر میشن.

AMPS چقدر شایعه؟

معمولاً بچه‌ها دردهای عضلانی و اسکلتی رو تجربه می‌کنن که به خاطر التهاب نیست. متخصصان بهداشت نمی‌دونن دقیقاً چند تا بچه AMPS دارن، ولی این یکی از شایع‌ترین انواع دردهای غیرالتهابی عضلانی و اسکلتی هست. علائم گسترده‌ش می‌تونه تشخیص رو سخت کنه.

چشم‌انداز و پیش‌آگهی

اگه بچه‌م AMPS داشته باشه، باید منتظر چی باشم؟

با درمان، بچه‌تون کم‌کم به فعالیت‌های روزمره برمی‌گرده، ولی ممکنه هنوز هم درد رو حس کنه. معمولاً درد تو طول درمان اولش بدتر میشه و ممکنه چند ماه طول بکشه تا بهتر بشه. معمولاً، عملکرد باید اول بهتر بشه تا درد کم بشه.

دکتر متخصص اطفال با دقت با شما و بچه‌تون همکاری می‌کنه تا مطمئن بشه درمان درست پیش میره. اگه سؤال یا نگرانی دارید، با تیم مراقبت از بچه‌تون صحبت کنید.

کی بچه‌م می‌تونه به مدرسه و بقیه فعالیت‌ها برگرده؟

خیلی از بچه‌ها می‌تونن به مدرسه برن و تو بقیه فعالیت‌ها شرکت کنن، به محض اینکه یه برنامه درمانی مشخص بشه. با دکتر متخصص اطفال در مورد بهترین زمان‌بندی برای بچه‌تون صحبت کنید.

چشم‌انداز AMPS چیه؟

تو اکثر موارد، بچه‌هایی که درمان‌های فشرده‌ای واسه AMPS می‌گیرن، کاملاً خوب میشن. بعضی‌ها ممکنه درد خفیف یا دردهای عودکننده رو تجربه کنن. تعداد کمی از بچه‌ها به درمان دوباره نیاز دارن.

زندگی با AMPS

کی باید واسه بچه‌م دنبال مراقبت باشم؟

اگه بچه‌تون علائم جدید یا بدتر شده‌ای پیدا کرد، با دکتر متخصص اطفال‌تون صحبت کنید. در حالی که درد AMPS معمولاً تو طول درمان اولش بدتر میشه، اگه نگرانی یا سؤالی دارید، به دکترتون اطلاع بدید. تیم مراقبت از بچه‌تون می‌تونه شما و بچه‌تون رو تو مسیر سلامت حمایت کنه.

دیدن بچه‌تون که داره درد می‌کشه سخته و می‌تونه ناامیدکننده باشه وقتی نمی‌دونید چه چیزی باعث درد شده یا چطوری باید درمانش کنید. دردهای تقویت‌شده عضلانی و اسکلتی یه وضعیتیه که باعث درد میشه وقتی عصب‌ها سیگنال درد رو درست نمی‌فرستن. علائم بچه‌تون ممکنه تو چند هفته به وجود بیاد و تشخیص رو سخت کنه. ولی درمان‌های مؤثری در دسترس هستن. درمان معمولاً شامل فیزیوتراپی، ورزش و مشاوره میشه. داروها می‌تونن به کم کردن علائم کمک کنن تا بچه‌تون بتونه به عملکرد عادی خودش برگرده. با حمایت یه تیم مراقبت با تجربه و دلسوز، بیشتر بچه‌هایی که AMPS دارن، به مرور زمان به یه زندگی سالم و کامل برمی‌گردن.

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *