راه حلی نوین برای چالش کم‌آبی غرب آمریکا

پژوهشی تازه که توسط محققان دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل انجام شده، راهکاری برای مقابله با کمبود آب در دوره‌های خشکسالی ارائه می‌دهد. این مطالعه به بررسی معضلات توسعه‌ی اقتصادی، رشد جمعیت و عدم اطمینان‌های اقلیمی که مصرف‌کنندگان آب در ایالت‌های غربی آمریکا با آن دست به گریبان هستند، می‌پردازد. قراردادهای اجاره‌ی دوجانبه‌ی پیشنهادی، اجاره‌ی آب از بخش کشاورزی به بخش شهری در زمان خشکسالی و بالعکس، یعنی از بخش شهری به بخش کشاورزی در زمان‌های پرآبی را تنظیم می‌کند تا به نفع هر دو گروه مصرف‌کننده، یعنی بخش شهری و بخش کشاورزی باشد.

گریگ چراکلیس، استاد برجسته‌ی علوم محیط‌زیست و مهندسی در دانشکده‌ی بهداشت عمومی گیلینگز دانشگاه کارولینای شمالی و مدیر مؤسسه‌ی نوآوری مدیریت ریسک و بیمه (IRMII) این دانشگاه، در این باره می‌گوید: «بازارهای آب ابزارهای مهمی برای تقسیم منابع آب در ایالت‌های غربی آمریکا و دیگر مناطق کم‌آب جهان به شمار می‌روند، اما معمولاً در برابر خشکسالی‌ها با تأخیر واکنش نشان می‌دهند و این موضوع مانع از تخصیص و توزیع مجدد آب می‌شود که این امر، کاهش قابل ملاحظه‌ی زیان‌های مالی را در پی خواهد داشت.»

این تحقیق که اخیراً در نشریه‌ی Earth’s Future منتشر شده، سامانه‌های هیدرولوژیکی، مهندسی و نهادی را که آب را در جوامع رو به رشد منطقه‌ی فرانت رنج کلرادو مدیریت می‌کنند، مورد بررسی قرار می‌دهد. این پژوهش یک نوع قرارداد انتخابی دوجانبه را برای مصرف‌کنندگان آب آزمایش می‌کند که می‌تواند به‌سرعت به شرایط پرآبی یا خشکی واکنش نشان دهد. این قراردادها پیش از شروع خشکسالی منعقد می‌شوند و می‌توانند صرفه‌جویی در هزینه‌ها و اطمینان از تأمین آب را برای شهرها به ارمغان آورند. شهرها می‌توانند از این قراردادها برای تأمین فوری آب از کشاورزان در زمان خشکسالی استفاده کنند.

این توافق همچنین به شهرها این امکان را می‌دهد که از توسعه‌ی منابع بزرگ و گران‌قیمتی که به ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرند، صرف‌نظر کنند. از سوی دیگر، مصرف‌کنندگان کشاورزی نیز از پرداخت‌های سالانه‌ی انتخابی از سوی مصرف‌کنندگان شهری بهره‌مند می‌شوند و در سال‌های کم‌آبی که آب منتقل می‌شود، درآمد بیشتری کسب می‌کنند. در سال‌های معمولی و پرآب، این قراردادهای انتخابی دوطرفه منجر به انتقال آب اضافی شهری به کشاورزان می‌شود که در نتیجه، سطح تولید کشاورزی در این سال‌ها افزایش می‌یابد. شواهد تاریخی نشان می‌دهد که تخصیص مجدد آب از طریق اجاره‌ی حقوق آب، به‌ویژه در دوران خشکسالی، روند کند و هزینه‌بری است.

تصویری از یک چشم‌انداز طبیعی و کشاورزی در ایالت‌های غربی آمریکا در زمان خشکسالی که دورنمایی از یک شهر و مزارع خشک را نشان می‌دهد.
تصویری از کمبود آب و تلاش برای مدیریت منابع آبی در ایالت‌های غربی آمریکا.

مدیریت حقوق آب در شهرداری‌ها

شهرداری‌ها اغلب برای پاسخ‌گویی به نیازهای متوسط و اطمینان از تأمین آب در شرایط خشکی، اقدام به خرید حقوق آب دائمی بیش از نیاز خود می‌کنند. پس از خرید این حقوق، فرآیند کند و پرهزینه‌ی اجاره‌گذاری مانع از آن می‌شود که شهرها در سال‌های معمولی یا پرآب، حقوق مازاد را به کشاورزان اجاره دهند. این امر در درازمدت به کاهش بازدهی کشاورزی منجر می‌شود.

قوانین جدید در ایالت‌های غربی آمریکا

ایالت‌های غربی آمریکا شروع به تصویب قوانینی کرده‌اند که فرآیند تأیید ضوابط برای انتقال‌های کوتاه‌مدت آب را سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر می‌کند. با این وجود، هنوز سازوکارهای جدیدی برای استفاده از این قوانین تازه تأسیس‌شده به‌کار گرفته نشده است. این پژوهش نشان می‌دهد که ساختارهای قراردادی نوآورانه می‌توانند بخشی از راه‌حل باشند.

یک جلسه در محیط دانشگاهی درباره مدیریت حقوق آب که در پس‌زمینه آن، تصاویر و نمودارهایی دیده می‌شود.
تحقیقات و بحث‌ها پیرامون بهبود راهکارهای مدیریت حقوق آب در دانشگاه کارولینای شمالی.

قراردادهای دوسویه و مزایای آن‌ها

زکری هیرش، نویسنده‌ی اصلی و دانشجوی سابق (کارشناسی ارشد ’23) در دپارتمان علوم و مهندسی محیط‌زیست در دانشکده‌ی بهداشت عمومی گیلینگز، می‌گوید: «قراردادهای دوسویه می‌توانند چندین ساله باشند و با انجام بررسی‌های لازم و کار روی جزئیات قبل از وقوع خشکسالی، انتقال بین طرفین قرارداد می‌تواند به تخصیص سریع و کارآمد آب محدود شود و خسارات را به شکل قابل توجهی کاهش دهد.»

اثربخشی مدل جدید در کلرادو

این پژوهش، کارایی این مدل را در یک سوابق هیدرولوژیکی 63 ساله از سال 1950 تا 2012 در منطقه مورد مطالعه‌ی کلرادو ارزیابی کرده و نشان داد که این ابزار می‌تواند به عنوان یک راهبرد کارآمد و کم‌هزینه برای شهرداری‌ها و کشاورزان در پاسخ‌دهی سریع به تغییرات شرایط هیدرولوژیکی در طول زمان عمل نماید، در مقایسه با روش‌های سنتی تخصیص آب.

نمایی نزدیک از قراردادهای دوجانبه، امضا شده بر روی یک میز چوبی که ابزارهای کشاورزی و اسناد مربوط به حقوق آبی در کنار آن قرار دارد.
قراردادهای دو جانبه، کلید ارائه راهکارهای نوین برای تخصیص آب در دوران خشکسالی.

پیامدهای انتقال‌های یک‌طرفه

هـ. بـ. زِف، یکی دیگر از نویسندگان این تحقیق و مدیر تحقیقات جدید IRMII، می‌گوید: «دهه‌ها انتقال دائمی و یک‌جانبه‌ی آب، پیامدهای غیرمستقیم مهمی را بر اقتصادهای کشاورزی به همراه داشته و تنش‌هایی را میان مصرف‌کنندگان آب شهری و کشاورزی ایجاد کرده است. قراردادهایی که انتقال متقابل و پاسخگویی به شرایط متغیر را تضمین می‌کنند، کلید بازگرداندن اعتماد در شرایطی هستند که راهکارهای همکاری برای مقابله با خشکسالی به شدت مورد نیاز است.»

توانایی‌های مدل تخصیص دوطرفه

تیم تحقیق همچنین می‌گوید که این مدل تخصیص دوطرفه می‌تواند در بازارهای آب دیگر در سراسر ایالات متحده نیز مورد استفاده قرار گیرد.

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *