رفاه-مراقبت-تحقیقات

مطالعات تازه دربارهٔ اثراتِ مراقبت از دیگران بر زندگیِ مراقبان

تحقیقاتِ جدیدی که در دانشگاه زوریخ انجام شده و بر پایه‌ی اطلاعاتِ جمع‌آوری‌شده از بیش از ۲٨ هزار مراقب در سه کشورِ مختلف صورت گرفته، نشون می‌ده که هرچقدر فرد زمانِ بیشتری رو به مراقبت از عزیزانش اختصاص بده، رفاه و حالِ خوبِ خودش بیشتر تحت‌تأثیر قرار می‌گیره؛ فارغ از شرایطِ خاصِ مراقبت. این یافته‌ها روی این نکته تأکید می‌کنن که لازمه سیاست‌گذاری‌ها و تصمیم‌گیری‌هایی برای کم‌کردنِ فشار از روی دوشِ مراقبت‌های غیررسمی انجام بشه. در سراسرِ دنیا، تعدادِ کسانی که به شکل غیررسمی از عزیزانشون مراقبت می‌کنن، داره مدام زیاد می‌شه و این اتفاق تغییراتِ ناگهانی رو در زندگیِ این افراد ایجاد می‌کنه. اما سوال اینه که این مراقبت‌ها چطور روی حالِ خوبِ خودِ مراقبا اثر می‌ذاره؟ تحقیقاتِ قبلی جواب‌های ضد و نقیضی به این سوال دادن: بعضیا معتقدن که این کار حسِ هدفمند بودن رو ایجاد می‌کنه و در نتیجه حالِ آدم بهتر می‌شه، درحالی‌که بقیه از بدتر شدنِ حال به‌خاطرِ فشارهای روانی خبر دادن.

برای بررسیِ دقیق‌ترِ این موضوع، یک مطالعهٔ جدید از دانشگاهِ زوریخ (UZH) اطلاعاتِ ۲٨,۶۶۳ مراقب رو که مجموعاً ۲٨۱,٨٨۴ بار در مطالعاتِ مختلف در هلند، آلمان و استرالیا مورد بررسی قرار گرفته بودن، تجزیه و تحلیل کرد. نتایج نشون می‌ده که میزانِ رضایت از زندگی و سلامتِ روحی به‌طورِ مداوم کم می‌شه و حسِ تنهایی و اضطراب افزایش پیدا می‌کنه – به‌خصوص در بینِ خانم‌ها.

تصویر مراقبی که با محبت به یک عضو سالخورده خانواده در محیطی آرام رسیدگی می‌کند.
توجه و محبتِ یک مراقب به عزیزانش، می‌تونه تأثیرِ عمیقی روی حال و روزِ خودِ اون داشته باشه.

حالِ خوب در طولِ زمان، تحتِ‌تأثیر قرار می‌گیره. مایکل کرامر، که یکی از نویسنده‌های این تحقیق و از اعضای دپارتمان روانشناسیِ دانشگاهِ زوریخه، می‌گه: «نتایجِ تحلیل‌های ما نشون داد که در سال‌های بعد از شروعِ مراقبت، حالِ افراد کم می‌شه.»

کاهشِ کیفیتِ زندگی در مراقبت از دیگران

این کاهش‌ها در جنبه‌های مختلفِ حالِ خوب، از جمله رضایت از زندگی، تجربه‌های احساسی، افسردگی/اضطراب و تنهایی دیده شد و در خانم‌ها نسبت به آقایون بیشتر و پایدارتر بود.

تصویر نموداری که کاهش رضایت زندگی مراقبان را در طول زمان نشان می‌دهد.
نمودارها نشون می‌دن که چطور زمانی که صرفِ مراقبت می‌شه، می‌تونه رضایت از زندگی رو تحت‌تأثیر قرار بده.

محقق‌ها همچنین بررسی کردن که چقدر زمان گذاشتن برای مراقبت از دیگران روی حالِ خوبِ آدم اثر داره. اونا متوجه شدن که هرچقدر زمانِ بیشتری صرفِ کارهای مراقبتی بشه، حالِ خوبِ افراد بیشتر تحت‌تأثیرِ منفی قرار می‌گیره، و این موضوع ربطی به جنسیت نداره. این مطالعه عوامل دیگه‌ای مثل شدتِ مراقبت، رابطه بینِ مراقب و کسی که ازش مراقبت می‌شه و اشتغالِ تمام‌وقت رو هم بررسی کرد. جالب اینجاست که این عوامل تأثیرِ چندانی روی کم‌شدنِ کلیِ حالِ خوب نداشتن. این موضوع نشون می‌ده که مراقب‌ها در زمینه‌های مختلف با چالش‌های مشابهی روبه‌رو هستن.

راهکارهایی برای کم‌کردنِ آثارِ منفی روی مراقب‌ها

کریمر می‌گه: «در حالی که این یافته‌ها روی فشارِ ناشی از مراقبت تأکید می‌کنه، تجربه‌های هر فرد می‌تونه با بقیه فرق داشته باشه. جنبه‌های دیگه‌ای از حالِ خوبِ روانی وجود داره، مثلِ پیداکردنِ حسِ هدف، که ما با این اطلاعات نتونستیم ارزیابی کنیم.» بعضی از مراقب‌ها حتی ممکنه تو این نقش‌شون معنایی برای زندگی‌شون پیدا کنن. در کل، این یافته‌ها با نظریهٔ استرس همخوانی داره و نشون‌دهندهٔ اینه که مراقبتِ غیررسمی می‌تونه حالِ آدم رو بد کنه. به نظر می‌رسه خانم‌ها بیشتر از بقیه در معرضِ آسیب هستن، احتمالاً به این دلیل که مسئولیت‌های بیشتری برای اعضای نزدیکِ خانواده‌شون دارن.

تصویر گروهی متنوع از مراقبان که در یک جلسه حمایتی تجربیات خود را به اشتراک می‌گذارند.
همراهی و حمایتِ گروهی از مراقب‌ها می‌تونه به کم‌شدنِ فشارِ روانیِ اون‌ها کمک کنه.

این یافته‌ها نشون می‌ده که باید سیاست‌هایی رو در نظر گرفت که وابستگی به مراقبتِ غیررسمی رو کم کنن، مثلِ بهتر کردنِ دسترسی به خدماتِ مراقبتِ طولانی‌مدتِ رسمی یا راه‌حل‌های مراقبتیِ ترکیبی که می‌تونه اثراتِ منفی روی مراقب‌ها رو کمتر کنه.

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *