تو سال 2022، انگار کلِ زندگی استیسی بوتون آتیش گرفته بود.

شوهرش بر اثر سرطان فوت کرد، پدرش بعد از یه دوره طولانی دست و پنجه نرم کردن با پارکینسون از دنیا رفت. مادرش سرطان گرفت. و خودش هم بعد از فروش خونه‌ای که 26 سال توش زندگی کرده بود، از سیاتل رفت به شهرستان فیرفیلد، کانِکتیکِت.

توی این اوضاع نابسامان، فهمید وقتی دنبال جنبه‌های خوبِ هر روز می‌گرده، حالش بهتره. واسه همین یه کوزه‌ی بزرگ برداشت و اونو کرد “کوزه‌ی شکرگزاری”.

هر شب چند تا چیز که بابتشون سپاسگزار بود رو روی یه تیکه کاغذ می‌نوشت و مینداخت توش. معمولاً هم چیزای ساده‌ای مثل “با یه همسایه‌ی جدید آشنا شدم” یا “با سگ و مامانم قدم زدم” بودن.

بوتون، که 56 سالشه، گفت: “غم و اندوه هنوز هست.” اما اون یادداشت‌های روزانه خیلی کمک کرده و زندگیشو عوض کرده.”

تقریباً دو دهه پیش، یه تحقیق مهم انجام شد. روانشناس رابرت اِی. ایمونز رهبریش رو به عهده داشت و می‌خواست بفهمه چطور مردم از شکرگزاری سود می‌برن. این سوالی بود که دانشمندا تا اون موقع به ندرت بهش پرداخته بودن.

یافته‌های دکتر ایمونز – که نشون می‌داد شکرگزاری می‌تونه شرایط روحی رو بهتر کنه – الهام‌بخش یه عالمه تحقیقِ بیشتر شد.

تا به امروز، مطالعات زیادی نشون دادن داشتن دیدگاه سپاسگزارانه، “شمردن نعمت‌ها” و ابراز شکرگزاری می‌تونه تاثیرات خیلی مثبتی روی سلامت عاطفی ما و همینطور روی روابط بین فردی و عاطفیمون داشته باشه.

علاوه بر این، بعضی از مطالعات، البته نه همشون، نشون دادن که شکرگزاری می‌تونه به سلامت جسمی آدما هم کمک کنه، در حد حسابی!

دکتر ایمونز گفت: “شکرگزاری شفابخشه، انرژی بیشتری می‌ده و زندگی و کار رو تغییر می‌ده.”

حالا بیشتر در مورد اینکه چرا شکرگزاری اینقدر قدرتمنده و چطور می‌تونیم از جادوی شکرگزاری توی زندگی روزمره‌مون استفاده کنیم توضیح میدیم.

شکرگزاری چیه؟

شکرگزاری یه احساس مثبته که می‌تونه وقتی تو زندگی‌تون خوبی‌هایی رو بپذیرید که ازشون بی‌خبر بودید یا نادیده‌شون گرفتید و با شُکرگزاری، تونستید نیروهای بالاتر – اگه بهشون اعتقاد دارید – رو جذب کنید و اونا بهتون کمک کردن تا تغییرات بزرگی توی زندگیتون ایجاد کنید.

به عبارت دیگه، دکتر ایمونز میگه، منبع این چیزای خوب “حداقل تا یه حدی خارجی” هستن.

مثلاً وقتی یه نفر باهاتون مهربونه، ممکنه احساس شکرگزاری کنید.

فیلیپ واتکینز، استاد روانشناسی تو دانشگاه واشنگتن شرقی و نویسنده کتاب “شکرگزاری و زندگی خوب” می‌گه: “احساس شکرگزاری فقط نصف ماجراست”. اون گفت که ابراز شکرگزاری به همون اندازه مهمّه که از مزایای این حس بهره‌مند بشیم.

شکرگزاری چه فایده‌ای برامون داره؟

تو خیلی از این مطالعات از شرکت‌کننده‌ها خواسته شده نامه‌ی تشکر بنویسن، یا چیزای مثبت زندگیشونو لیست کنن، و بعد اثرات اون کارا رو سنجیدن.

نتایج نشون می‌ده که انجام اینجور کارا، فواید زیادی برای سلامت روان داره – کاهش علائم افسردگی و اضطراب، افزایش اعتماد به نفس و بهبود رضایت از زندگی روزمره.

سارا آلگو، روانشناس تو دانشگاه کارولینای شمالی در چاپل هیل، میگه: مطالعات زیادی نشون داده که ابراز شکرگزاری به آشناها، همکارا، دوستا یا شرکای عاطفی می‌تونه رابطه رو قوی‌تر کنه و کمک کنه بیشتر به هم نزدیک شیم. اون در مورد اینکه شکرگزاری چطور به روابط کمک می‌کنه تحقیق کرده.

علاوه بر این، وقتی محققان گرایش‌های آدما رو تحلیل کردن، فهمیدن کسایی که تو زندگی روزمره‌شون مستعد شکرگزاری هستن، سطح افسردگی پایین‌تری دارن و بهتر می‌خوابن.

و شکرگزاری نه تنها حال خود فرد رو بهتر می‌کنه، واسه کسایی که شاهدشن هم می‌تونه خوب باشه: دیدن یه عمل سپاسگزارانه بین دو نفر باعث میشه که بیننده نسبت به هر دو نفر احساس گرمی و صمیمیت بیشتری داشته باشه.

دکتر ایمونز گفت: “چیزی که منو تحت تاثیر قرار می‌ده، نتایج عینی و قابل تایید بیولوژیکی‌ایه که فراتر از گزارش‌های شخصی می‌ره.” مثلاً شکرگزاری با فشار خون پایین‌تر هم ارتباط داره، و تو یه مطالعه آزمایشی، تغییرات خوبِ ریتم قلب، که نشون‌دهنده سلامت بیشتره، بیشتر دیده شد.

دکتر آلگو گفت: “انگار شکرگزاری یه هدیه‌ است که هر چی بیشتر بهش بدی، باز هم خوبی‌های بیشتری بهت برمی‌گردونه.”

یه بار تو روز برای شکرگزاری کافیه.

تحقیقات در مورد شکرگزاری نشون نمی‌ده که چقدر باید شکرگزاری کنیم یا چطوری بهترین استفاده رو ازش ببریم. اما خیلی از کارشناسا معتقدن که یه کم شکرگزاری، یه بار تو روز، ایده‌آله.

جوئل وونگ، استاد روانشناسی مشاوره تو دانشکده آموزش دانشگاه ایندیانا، داره مطالعه می‌کنه که آیا ابراز شکرگزاری تو یه برنامه گروهی شش هفته‌ای می‌تونه به آدما کمک کنه یا نه. اون گفت: “من فکر می‌کنم فواید فعالیت‌های سپاسگزارانه واقعاً از طریق عادت‌های طولانی‌مدت مشخص می‌شه.”

دکتر وونگ گفت برای اینکه یه عادت شکرگزاری پایدار داشته باشید، سعی کنید تمرین شکرگزاری‌تونو به یه روتینِ از قبل جاافتاده ربط بدید. مثلا تصمیم بگیرید صبحا به چیزایی که بابتشون سپاسگزارید فکر کنید.

اون گفت: “مثلاً من سعی می‌کنم این کارو وقتی انجام بدم که برای اولین بار کامپیوتر رو تو محل کار روشن می‌کنم.”

گرچن اشملزر، یه روانشناس تو فیلادلفیا که مرتباً تمرین‌های شکرگزاری رو توی کارش جا می‌ده، گفت که این تمرین می‌تونه مخصوصاً تو روزای سخت مفید باشه. اوایل امسال، وقتی داشت پیاده‌روی می‌کرد افتاد و هر دو پاش شکست و شش هفته از ویلچر استفاده می‌کرد.

اون می‌گه برای اینکه تو فکرای منفی غرق نشه و به بهبودیش ادامه بده، هر روز به خودش میگه “واسه کارایی که می‌تونی انجام بدی سپاسگزار باش – و به خودت اجازه نده روی کارایی که نمی‌تونی انجام بدی تمرکز کنی.”

اون اضافه کرد: “شکرگزاری بهمون این امکانو می‌ده که به داشته‌هامون نگاه کنیم و حس فراوانی داشته باشیم.”

دقیق باشید.

فکر کنید که همسرتون ازتون تشکر می‌کنه که بعد از شام، آشپزخونه رو تمیز کردید. کدوم جمله رو ترجیح می‌دید بشنوید؟

“مرسی!”

یا: “متشکرم که امشب فرمان رو به دست گرفتی و همه‌ی کارای آشپزخونه رو انجام دادی. من دوست دارم که نوبتی به هم استراحت بدیم.”

دکتر وونگ گفت: “چطوری شکرگزاری می‌کنیم مهمه، چون تجربه‌مون از شکرگزاری رو عمیق‌تر می‌کنه.” “این حس‌ها و فکرهامونو تشدید می‌کنه و نتیجه‌ی سپاسگزاری رو بهتر می‌کنه.”

دکتر وونگ یه لیست از 100 سوال درست کرده که می‌تونه موقع فکر کردن به شکرگزاری، راهنمای خوبی باشه.

موقع انجام این تمرین، دکتر وانگ پیشنهاد می‌کنه که قلمو بذارید روی کاغذ و به محض اینکه یه نکته‌ی جدید به ذهنتون اومد، اونم به لیستتون اضافه کنید.

دکتر وونگ گفت: “نوشتن روند فکرمونو کندتر و عمیق‌تر می‌کنه و بهمون این امکانو می‌ده که آگاهانه‌تر فکر کنیم.” اون اضافه کرد: “فایل شکرگزاری‌های قدیمیتونو نگه دارید. چون در آینده می‌تونیم ماه‌ها یا سال‌ها بعد به یادداشت‌های شکرگزاری‌مون برگردیم تا به خاطر چیزایی که شکرگزار بودیم و تو زندگیمون داشتن و داریم، دوباره شکرگزار باشیم.”

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *