عملکرد-پایدار-زیست‌محیطی

پایداری تو کار و کاسبی: یه وظیفه اخلاقی که پول هم میاره

این که تو کسب و کار، حواسمون به محیط زیست باشه فقط یه وظیفه انسانی نیست، بلکه از نظر مالی هم خیلی به صرفه است. یه سری محقق از دانشگاه کیوشو، تو یه تحقیقی که ۱۰ دسامبر ۲۰۲۴ تو مجله “مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها و مدیریت محیط زیست” چاپ شد، نشون دادن شرکت‌هایی که هوای محیط زیست رو بیشتر دارن و همه چیزشونو شفاف میگن، میتونن هزینه‌هاشونو کم کنن و سود بیشتری ببرن.

سرمایه‌گذارا دارن بیشتر به این توجه میکنن که شرکت‌ها چقدر تو خنثی کردن کربن نقش دارن و این باعث شده که سرمایه‌گذاری‌های محیط زیستی، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) رونق بیشتری بگیره. برای همین، هیئت استانداردهای حسابداری پایداری (SASB) یه چارچوب جداگانه برای صنایع مختلف در نظر گرفته تا به شرکت‌ها کمک کنه ریسک‌ها و فرصت‌های مربوط به پایداریشون رو به سرمایه‌گذارا نشون بدن. الان خیلی از شرکت‌ها، اطلاعات زیست‌محیطیشون رو با استفاده از این چارچوب منتشر می‌کنن و تو خیلی از کشورای دنیا داره این شفافیت اجباری میشه.

با این همه پیشرفتی که شده، هنوز معلوم نیست که استراتژی‌ها و عملکردهای محیط زیستی شرکت‌ها، چه تأثیری رو هزینه‌ها و سودشون دارن. پروفسور هیدمچی فوجی، از دانشکده اقتصاد دانشگاه کیوشو، با تیمش، برای بررسی این موضوع اومدن اطلاعات مالی و زیست‌محیطی ۸۵۴۷ شرکت رو تو ۳۴ کشور از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۲ بررسی کردن. این تیم، دو تا شاخص کمی درست کردن تا اطلاعات زیست‌محیطی شرکت‌ها رو ارزیابی کنن: امتیازهای مبتنی بر اهمیت و امتیازهای کلی زیست‌محیطی.

یه محیط اداری شرکت‌ها که رو شیوه‌های پایدار تمرکز داره و دور میز، راجع به هدف‌های زیست‌محیطی حرف میزنن.
عملکرد پایدار تو محیط کار، یه نشونه از همکاری و تعهد به هدفای زیست‌محیطیه.

سیویو شن، که دانشجو دکترای دانشگاه کیوشو و نویسنده اصلی این مقاله است، توضیح داد: “مفهوم اهمیت مالی یه چیز نسبتاً جدیده. اولویت‌های محیط زیستی تو صنایع مختلف با هم فرق داره، چون شرکت‌های مختلف با چالش‌های کلیدی محیط زیستی مختلفی روبرو میشن. اهمیت مالی به سرمایه‌گذارا کمک میکنه تا ببینن اطلاعاتی که منتشر شده مربوط هست یا نه و این باعث میشه تصمیم‌گیری بهتری داشته باشن.”

طبق چارچوب SASB، مسائل محیط زیستی رو میشه به شش دسته تقسیم کرد، از جمله انتشار گازهای گلخانه‌ای و مدیریت آب و فاضلاب. مثلاً، مدیریت آب برای صنایعی مثل معدن خیلی مهمه، ولی واسه بخش‌هایی مثل امور مالی، اهمیت کمتری داره. امتیازهای مبتنی بر اهمیت، فقط مسائل مربوطه رو بررسی میکنن تا نشون بدن یه شرکت چقدر خوب به چالش‌های محیط زیستی جواب میده، در حالی که امتیازهای کلی زیست‌محیطی، کل اطلاعاتی که منتشر شده رو بررسی میکنن تا تلاش‌های کلی یه شرکت تو زمینه محیط زیست رو بسنجن.

بررسی تأثیر این که شرکت‌ها اطلاعات محیط زیستی‌شونو رو میکنن، رو عملکرد مالی‌شون

محقق‌ها از دو تا امتیاز استفاده کردن تا افشاگری‌های محیط زیستی رو با عملکرد شرکت‌ها مقایسه کنن. نتیجه‌ش این شد که شرکت‌هایی که تو زمینه محیط زیست فعال‌ترن، میتونن نتایج مالی بهتری بگیرن، مثل افزایش سود تو کوتاه‌مدت و بلندمدت و کم شدن هزینه‌ها. مخصوصاً، شرکت‌هایی که عملکرد زیست‌محیطی بهتری دارن، نه تنها نسبت به شرکت‌هایی که فقط اطلاعات میدن، نتایج مالی‌شون بهتره، بلکه توجه سرمایه‌گذارا رو هم بیشتر جلب میکنن.

یه سرمایه‌گذار که داره گزارش‌های پایداری رو نگاه میکنه و داده‌های مربوط به عملکرد زیست‌محیطی شرکت‌ها رو تحلیل میکنه.
تحلیل دقیق سرمایه‌گذار از داده‌های زیست‌محیطی تا تصمیمای درستی بگیره.

فوجی میگه: “سرمایه‌گذارا بیشتر به کارایی که شرکت‌ها برای محیط زیست انجام میدن اهمیت میدن تا به حرفایی که میزنن.” اون ادامه میده: “با انجام دادن کارهای مشخص تو زمینه مسائل زیست‌محیطی، شرکت‌ها به مشتری‌ها و سرمایه‌گذارا نشون میدن که به پایداری اعتقاد دارن و میشه بهشون اعتماد کرد. این باعث میشه ریسک‌ها کم بشن و جذابیتشون به عنوان یه سرمایه‌گذاری پایدار و اخلاقی، بیشتر بشه.”

در حالی که امتیازهای کلی زیست‌محیطی، یه ارتباط مثبت و واضح با عملکرد مالی نشون میدن، امتیازهای مبتنی بر اهمیت، فقط یه ارتباط محدود رو نشون میدن. این با فرضیه‌ای که تیم داشتن فرق داشت و باعث شد که برن سراغ این که ببینن ارزش‌گذاری کارایی زیست‌محیطی تو کشورهای مختلف چطور فرق داره. با بررسی دقیق‌تر داده‌های جهانی، معلوم شد که کارایی زیست‌محیطی تو کشورهای پیشرفته، مثل آمریکا و ژاپن، ارتباط قوی‌تری با عملکرد مالی داره. در مقابل، این ارتباط تو کشورهای در حال توسعه مثل شیلی و اندونزی، کمتر دیده میشه.

یه نمودار مقایسه‌ای که عملکرد مالی کشورهای پیشرفته و در حال توسعه رو تو زمینه پایداری نشون میده.
مقایسه عملکرد مالی کشورها تو زمینه پایداری، نشون میده که چقدر تأثیر داره.

شن توضیح میده: “این تفاوت احتمالاً به خاطر تفاوت تو قوانین محیط زیستی و آگاهی مردم تو کشورهای مختلفه.” اون اضافه میکنه: “تو کشورهای پیشرفته که شرکت‌ها از خیلی وقت پیش دارن تو زمینه پایداری تلاش میکنن، بهتر کردن کارایی زیست‌محیطی میتونه باعث افزایش سودآوری و ارزشیابی تو بازار بشه، اما تو مناطق در حال توسعه، چون چارچوب‌های قانونی هنوز دارن درست میشن، اولویت بیشتر با عملکرد زیست‌محیطی و شفافیت هست تا کارایی.”

تیم داره اینم بررسی میکنه که چطور عوامل کلان اقتصادی، مثل قوانین و شرایط اجتماعی، رو شیوه‌های پایداری شرکت‌ها و نتیجه‌های مالیش تو کشورهای مختلف تأثیر میذاره. اونا میخوان با یه سری مطالعه، ثابت کنن که افشای اطلاعات زیست‌محیطی و تلاش‌های شرکت‌ها برای حفاظت از محیط زیست، چقدر رو عملکرد اقتصادی تأثیر داره. فوجی اضافه میکنه: “ما انتظار داریم که این مطالعات مقایسه‌ای بین‌المللی، اطلاعات مفیدی رو برای برنامه‌ریزی سیاست‌های مؤثر، برای مقابله با مسائل زیست‌محیطی بهمون بده.”

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *