قرنطینه-واکنش-ایمنی

اثرات دوران قرنطینه بر عملکرد سیستم دفاعی بدن در مقابله با میکروب‌ها

تحقیقات انجام شده در مرکز پزشکی دانشگاه رادبود نشون می‌ده که قرنطینه‌ها، که در پی همه‌گیری COVID-19 اعمال شدن، تأثیرات قابل‌توجهی بر واکنش سیستم ایمنی بدن افراد در برابر میکروب‌ها داشته. طی دوران قرنطینه، سطح التهاب در بدن کاهش یافت، اما بعد از اون، سیستم ایمنی نسبت به ویروس‌ها و باکتری‌ها واکنش شدیدتری نشون داد. نتایج این تحقیق در مجله‌ی Frontiers of Immunology به چاپ رسیده.

بررسی تأثیر اقدامات بهداشتی

تو این مطالعه، محققان تأثیرات مختلف اقدامات بهداشتی، که در طول همه‌گیری معرفی شده بودن، رو بررسی کردن. این اقدامات شامل قرنطینه و واکسیناسیون می‌شد. این تحقیق روی یک گروه بزرگ از افراد مبتلا به HIV و همچنین افراد سالم انجام شد. محققان متوجه شدن که نشانگرهای التهابی خون، تو طول قرنطینه، برای هر دو گروه کاهش پیدا کرده بود. اما زمانی که سلول‌های ایمنی خون، تو محیط آزمایشگاه، در معرض میکروب‌هایی مثل ویروس و باکتری قرار گرفتن، سیستم ایمنی واکنش به مراتب قوی‌تری نشون داد نسبت به کسانی که تو دوران قرنطینه نبودن.

تصویری از پژوهشگران در حال بررسی نمونه‌های خون در آزمایشگاه برای مطالعه واکنش سیستم ایمنی بدن
محققان در حال بررسی نمونه‌های خون برای درک بهتر عملکرد سیستم ایمنی در برابر میکروب‌ها.

فرضیه بهداشت Hygien فرضیه بهداشت

به عنوان یک توضیح احتمالی برای این واکنش قوی سیستم ایمنی، پروفسور میهائی نتئا از مرکز پزشکی دانشگاه رادبود، به فرضیه‌ی بهداشت اشاره می‌کنه. این فرضیه می‌گه که تماس منظم با میکروب‌ها مفیده، چون سیستم دفاعی بدن رو هم فعال نگه می‌داره و هم باعث می‌شه که تحمل بیشتری پیدا کنه. عدم قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی می‌تونه منجر به یک سیستم ایمنی بیش‌از‌حد فعال بشه که واکنش‌های افراطی نشون می‌ده، مثل چیزی که تو بیماری‌های التهابی و آلرژی‌ها دیده می‌شه.

نتئا می‌گه: «تو زندگی روزمره، ما دائماً در معرض انواع مختلفی از میکروب‌ها هستیم. این موضوع به آموزش سیستم ایمنی ما کمک می‌کنه و بهش یاد می‌ده که کدوم میکروب‌ها خطرناکن و کدوم‌ها بی‌ضررن. تو طول قرنطینه، این تعامل از بین رفت، چون همه تو خونه موندن و از همدیگه دوری کردن. در نتیجه، تو طول و بلافاصله بعد از دوران قرنطینه، سلول‌های ایمنی که در معرض میکروب‌ها قرار گرفتن، واکنش کمتری نشون دادن که به هایپرالتهاب منجر شد.»

طراحی مطالعه

این تحقیق به لطف یک مطالعه‌ی بزرگ روی افراد مبتلا به HIV، که توسط دانشگاه رادبود و سه مرکز دیگه برای درمان HIV در هلند شروع شده بود، امکان‌پذیر شد. جذب شرکت‌کنندگان برای این مطالعه بین اکتبر 2019، درست قبل از شروع همه‌گیری COVID-19، و اکتبر 2021 انجام شد. در کل، ۱,۸۹۵ نفر مبتلا به HIV تو این مطالعه شرکت کردن، که بخشی از یک پروژه تحقیقاتی گسترده‌تر درباره‌ی عملکرد سیستم ایمنی و تنوع پاسخ‌های ایمنی بدنه.

تصویری از گروهی از مردم در حال تعامل در یک پارک که نشون‌دهنده‌ی اهمیت تماس با میکروب‌ها برای سلامتی سیستم ایمنی است.
تعاملات اجتماعی و تأثیر اون بر سیستم ایمنی، به عنوان بخشی از فرضیه‌ی بهداشت.

شرکت‌کنندگان تو این مطالعه به چهار گروه تقسیم شدن:

  • ۳۶۸ نفر که قبل از همه‌گیری ثبت‌نام کردن
  • ۸۵۱ نفر که بعد از قرنطینه، اما قبل از واکسیناسیون یا ابتلا به COVID-19 ثبت‌نام کردن
  • ۱۷۵ نفر که به COVID-19 مبتلا شدن
  • ۴۰۴ نفر که واکسینه شدن

تو آزمایشگاه، محققان سطح التهاب خون شرکت‌کنندگان رو اندازه‌گیری کردن. اون‌ها همچنین تعامل بین سلول‌های خونی جداشده و ویروس‌ها و باکتری‌ها رو بررسی کردن. بعدش، یافته‌ها تو یک گروه ۳۰ نفره از افراد سالم، که تو طول یا بعد از دوره‌ی قرنطینه آزمایش شده بودن، تأیید شد.

نظر پروفسور آندره ون در ون

پروفسور آندره ون در ون گفت: «نتایج این مطالعه بیشتر منعکس‌کننده وضعیت افرادیه که با HIV زندگی می‌کنن، اما ما یک گروه کنترل سالم هم بررسی کردیم. ما نتایج مشابهی تو این گروه دیدیم که نشون می‌ده این اثرات ممکنه به جمعیت گسترده‌تری هم مربوط بشه. البته، تحقیقات بیشتری برای این گروه لازمه.»

تصویری از پزشکان و بیماران که یک نشست تخصصی برای بررسی یافته‌های تحقیقاتی درباره سلامت سیستم ایمنی برگزار می‌کنند.
همکاری و تبادل اطلاعات بین پزشکان و بیماران جهت بهبود عملکرد سیستم ایمنی.

آگاهی از تأثیر

این مطالعه همچنین نشون داد که واکسن‌ها و ابتلا به COVID-19 بر پاسخ سیستم ایمنی تأثیر گذاشتن، اما این اثرات نسبتاً کوچیک و کوتاه‌مدت بودن. نتئا توضیح داد که این تأثیرات، در مقایسه با تأثیر قرنطینه‌ها بر سیستم ایمنی، ناچیز بودن. نتئا گفت: «قرنطینه‌ها تو طول همه‌گیری، مخصوصاً تو اوایلش، ضروری بودن. با این حال، مهمه که ما درک بیشتری از این داشته باشیم که چطور تعاملات اجتماعی بر سیستم ایمنی اثر می‌ذارن و اونو فعال می‌کنن، تا بتونیم عواقبش رو بهتر مدیریت کنیم. به این ترتیب، می‌تونیم این اقدامات اجتماعی شدید رو به طور مؤثر و ایمن تو همه‌گیری‌های آینده به‌کار ببریم.»

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *