مرغ‌ها-حیوانات-خانگی

مرغ‌ها: یه جورایی هم همدم، هم خوراکی؟

تو استرالیا، مرغ‌ها یه مدتیه که عضوی از حیاط خلوت‌ها شدن. یه تحقیق جدید از دانشگاه آدلاید نشون می‌ده که صاحبای این زبون‌ بسته‌ها، هم به چشم یه رفیق بهشون نگاه می‌کنن، هم یه نوع دام، و البته، یه منبع قابل اعتماد برای غذا. دکتر امیلی بادل، از دانشکده علوم انسانی دانشگاه آدلاید، می‌گه: «تحقیقات ما نشون داد که مرغ‌های حیاطی، هم‌ رفیقن و هم واسه غذا. یه جورایی تو یه دنیای بین انسان و حیوون زندگی می‌کنن.» و ادامه می‌ده: «این مرغا، مرز بین دام و حیوان خانگی رو کمرنگ می‌کنن.»

دکتر بادل این تحقیق رو با همکاری پروفسور ریچل آنکنی از دانشگاه واگنینگن، دکتر کریستین استیونز از دانشگاه استرالیای جنوبی و دکتر هدر بری از دانشگاه استرالیای غربی انجام داده. بقیه سنت‌های قدیمی حیاط‌ها مثل درست کردن لبنیات تو خونه یا پرورش خوک، کم‌کم دارن فراموش می‌شن، ولی نگهداری از مرغا همچنان پا برجاست.

چند تا مرغ خوشحال که دارن تو حیاط یه خونه استرالیایی اینور اونور می‌پرن.
مرغ‌ها هم به عنوان حیوان خانگی و هم منبع غذایی، تو حیاط‌های استرالیا می‌درخشن.

این تحقیق، یه دید جدیدی به انگیزه‌ها، باورها و برداشت‌ها درباره مرغ‌های حیاطی تو استرالیا می‌ده. دکتر بادل می‌گه: «مرغ‌ها خیلی وقته که جزئی از حیاط‌های استرالیا هستن. هم غذا می‌دن که روزگاری تو سوپ می‌رفت و هم تخم‌مرغ، و به بازیافت زباله‌های آشپزخونه هم کمک می‌کنن.»

با این حال، شرکت‌کننده‌ها گفتن که مرغاشون شخصیت‌های خاصی دارن و مثل حیوانات خانگی رفتار می‌کنن و اغلب همدمشون هستن. اونایی که گوشت می‌خورن، گفتن تحت هیچ شرایطی حاضر نیستن مرغاشونو بکشن یا بخورن.

نگاهی به پرورش مرغ‌ها تو حیاط‌خلوت‌ها

با وجود این ارتباط عاطفی، مرغ‌ها به اندازه حیوونای خونگی سنتی مثل گربه و سگ، مراقبت نمی‌شن. دکتر بادل می‌گه: «نکته‌ی جالب این بود که با اینکه مرغا به عنوان یه همدم خوب شناخته می‌شن، اما بیشتر شرکت‌کننده‌ها دوست نداشتن مرغاشونو ببرن پیش دامپزشک.» و ادامه می‌ده: «نمی‌تونستن هزینه‌ی دامپزشکی رو با ارزش مالی مرغ توجیه کنن.»

یه نفر داره با مرغاش بازی می‌کنه و نوازششون می‌کنه تو یه حیاط آروم و پر نور.
عشق و رابطه‌ی عاطفی بین آدما و مرغا تو حیاط‌خونه‌ها.

این تحقیق که بر اساس مصاحبه‌های کیفی با ۴۴ صاحب مرغ تو حیاط‌خلوت آدلاید انجام شده، نشون داد که یکی از اصلی‌ترین انگیزه‌ها برای نگهداری مرغ‌ها، به‌دردبخور بودنشونه. دکتر بادل می‌گه: «مرغا یه منبع همیشگی از تخم‌مرغ‌های تازه از یه منبع مطمئن و شناخته‌شده فراهم می‌کنن.» و همچنین اشاره می‌کنه: «شرکت‌کننده‌ها کاملاً می‌دونستن که مرغاشون ‘قطعاً تو فضای باز بزرگ شدن’ و دیگه نیازی نیست به دردسرهای مربوط به استانداردهای تخم‌مرغ‌های آزاد توی استرالیا برسن.»

یه صاحب مرغ که تو کلینیک دامپزشکی با مرغش منتظره و معلومه که یه کم نگران هم هست.
مشکلات و چالش‌های بهداشتی مرغ‌ها تو کلینیک دامپزشکی.

دکتر بادل توضیح می‌ده که تحقیقات قبلی گروهش نشون داده که مردم تخم‌مرغ‌های آزاد رو ترجیح می‌دن چون فکر می‌کنن “طبیعی‌تر” و از نظر اخلاقی درست‌تره و سالم‌تره. زیاد شدن نگهداری از مرغ‌ها تو حیاط‌خلوت نشون‌دهنده‌ی بی‌اعتمادی به سیستم‌های غذایی صنعتیه. دکتر بادل می‌گه که این تحقیقات، پیامدهایی سیاسی برای امنیت زیستی و رفاه حیوونا داره، مخصوصاً به خاطر کمبود توجه دامپزشکی به مرغ‌های حیاط‌خلوت.

اون ادامه می‌ده: «با وجود تغییرات اخیر تو مقررات شورای شهر، کمبود غذا (به‌خصوص به خاطر پاندمی کووید-۱۹) و نگرانی‌های فزاینده درباره استانداردهای تولید مرغ‌های آزاد، تا قبل از این هیچ تحقیقی برای درک انگیزه‌های مردم برای نگهداری از مرغ‌ها تو حیاط‌خلوت‌ها انجام نشده بود.» دکتر بادل می‌گه: “تحقیقات ما نشون داده که نیاز به تحقیقات بیشتری هست تا بی‌اعتمادی مردم به سیستم غذایی رو درک کنیم، به‌ویژه با دوگانگی تجاری سوپرمارکت‌ها تو استرالیا و روش‌های مختلفی که مردم برای مقابله با این مشکلات به کار می‌برن.”

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *