نبیولای-گرگ-تاریک

یه عکس ترسناک از سحابی گرگ تیره تو هالووین

به مناسبت هالووین، رصدخونه‌ی جنوبی اروپا (ESO) یه تصویر خیلی قشنگ از یه سحابی تاریک منتشر کرده که انگار یه سایه‌ی گرگ رو توی زمینه‌ی رنگی و قشنگ کیهان نشون می‌ده. اسم این سحابی که خیلی هم بهش میاد، «سحابی گرگ تیره» هست. این عکس با دقت خیلی زیاد، یعنی 283 میلیون پیکسل، توسط تلسکوپ VLT Survey تو رصدخونه‌ی پارانال تو شیلی گرفته شده.

سحابی گرگ تیره تو صورت فلکی عقرب هست، که نزدیک مرکز کهکشان راه شیریه، و حدود 5300 سال نوری با ما فاصله داره. این عکس توی آسمون تقریباً اندازه‌ی چهار ماه کامل رو می‌گیره، ولی در واقع بخشی از یه سحابی بزرگتر به اسم Gum 55 هست. اگه خوب دقت کنی، انگار این گرگ یه گرگینه است که دستاش آماده‌ی حمله به آدماست…

عکس سحابی گرگ تیره در برابر آسمون رنگی که شکل گرگ رو داره..
اینجا سحابی گرگ تیره رو توی آسمون هالووین می‌بینیم.

اگه فکر می‌کنید تاریکی یعنی خالی بودن، دوباره فکر کن! سحابی‌های تاریک ابرهای سردی از گرد و غبار کیهانی هستن که اونقدر متراکمن که نور ستاره‌ها و بقیه‌ی چیزایی که پشتشون هست رو می‌پوشونن. همونطور که از اسمشون پیداست، نور مرئی از خودشون بیرون نمی‌دن، برعکس بقیه‌ی سحابی‌ها. ذرات گرد و غبار توی این سحابی‌ها نور مرئی رو جذب می‌کنن و فقط امواج بلندتری مثل نور مادون قرمز رو رد می‌کنن.

ستاره‌شناسا این ابرهای یخی از گرد و غبار رو بررسی می‌کنن چون معمولاً ستاره‌های جدید دارن توشون شکل می‌گیرن. البته، دیدن این شبح‌واره‌ی گرگ توی آسمون فقط به خاطر اینه که با یه زمینه‌ی روشن تضاد داره.

یه عکس حیرت‌انگیز از گرگِ سیاه تو پس‌زمینه‌ی ابرهای ستاره‌زا

این عکس به شکل خیلی قشنگی نشون می‌ده که چطور گرگ سیاه جلوی ابرهای درخشان و ستاره‌ساز قرار گرفته. این ابرهای رنگی بیشترشون از گاز هیدروژن درست شدن و به خاطر نور فرابنفش زیادی که از ستاره‌های تازه‌متولد شده توشون ساطع می‌شه، به رنگ قرمز می‌درخشن. بعضی از سحابی‌های تاریک، مثل سحابی Coal Sack، رو می‌شه با چشم غیرمسلح دید و تو تفسیر آسمون برای مردم بومی خیلی مهم بودن، ولی گرگ سیاهِ تو عکس رو نمی‌شه دید.

عکس گرگ سیاه جلوی ابرهای روشن ستاره‌زا و گاز هیدروژن.
یه عکس فوق‌العاده از گرگ سیاه وسط ابرهای ستاره‌زا و درخشان.

این عکس با استفاده از داده‌های تلسکوپ VLT Survey که مال مؤسسه ملی نجوم ایتالیا (INAF) هست و تو رصدخونه‌ی پارانال تو بیابون آتاکاما تو شیلی قرار داره، درست شده. این تلسکوپ یه دوربین مخصوص داره که از آسمون جنوبی عکس‌برداری می‌کنه، اونم با نور مرئی. این عکس از مجموعه‌ی عکس‌هایی درست شده که توی زمان‌های مختلف و با فیلترهای مختلفی که رنگ‌های متفاوتی از نور رو رد می‌کنن، گرفته شدن.

این عکسا تو راستای پروژه عکاسی VST Hα که از صفحه‌ی کهکشانی جنوبی و قسمت برجسته‌ش (VPHAS+) عکس‌برداری می‌کنه، جمع‌آوری شدن و حدود 500 میلیون جسم رو تو کهکشان راه شیری ما بررسی کردن. این بررسی‌ها به دانشمندا کمک می‌کنه که چرخه زندگی ستاره‌ها رو تو کهکشانمون بهتر بفهمن و اطلاعات به دست اومده از طریق پورتال علمی ESO به طور عمومی در دسترس قرار می‌گیره.

عکس ابرهای گرد و غبار کیهانی و سحابی‌های تاریک که نور ستاره‌ها رو پوشوندن.
ابرهای تاریک که نور ستاره‌ها رو می‌پوشونن و به بررسی ستاره‌های جدید کمک می‌کنن.

شما هم این گنجینه‌ی اطلاعات رو بررسی کنین: کی می‌دونه چه شکل‌های مرموز دیگه‌ای رو تو تاریکی کشف می‌کنید؟

نکته: مردم ماپوچه تو جنوب‌مرکز شیلی به سحابی Coal Sack می‌گن ‘pozoko’ (چاه آب) و مردم اینکا اسمش رو گذاشتن ‘yutu’ (یه پرنده شبیه به قرقاول).

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *