چرا پسرا تو ریاضی بهتر از دخترا هستن؟

یه تحقیق از دانشگاه زوریخ، اومده سازوکارهای اجتماعی ای که به ایجاد این شکاف جنسیتی تو اعتماد به نفس ریاضی ربط دارن رو بررسی کرده. در حالی که مقایسه با هم‌سن‌ و سالا، یه نقش مهم برای پسرا داره، ولی دخترها بیشتر خودشون رو بر اساس عملکرد واقعیشون تو ریاضی ارزیابی می‌کنن. تحقیقات نشون داده که تو جوامع غربی، دخترا تو دوران دبیرستان، به طور میانگین، اعتماد به نفس کمتری نسبت به پسرا تو توانایی‌های ریاضی دارن. با این حال، هیچ تفاوت قابل توجهی بین عملکرد دخترها و پسرا تو درس ریاضی دیده نشده.

این موضوع معمولا اینجوری توضیح داده می‌شه که دخترا به اندازه کافی به توانایی‌های خودشون باور ندارن یا شاید پسرا دارن زیادی به خودشون اعتماد می‌کنن. این شکاف تو اعتماد به نفس ریاضی، عواقب زیادی داره: حس خودباوری، رو انتخابای تحصیلی و شغلی تاثیر می‌ذاره. آدما رشته ها و شغلایی رو انتخاب می‌کنن که فکر می‌کنن توشون استعداد دارن. در نتیجه، خانما تو رشته‌های STEM (علوم، فناوری، مهندسی و ریاضی) هم توی دانشگاه و هم تو مشاغل پردرآمد STEM، نماینده‌های کمتری دارن.

یه کلاس درس که داره چالش‌های اجتماعی و اعتماد به نفس تو یادگیری ریاضی رو نشون می‌ده.

نقش رابطه‌های هم‌سن‌ و سالا تو درک از خود

تحقیقی از دانشگاه زوریخ (UZH)، داره روی یه جنبه‌ای که تا حالا بهش توجه نشده، یعنی نقش رابطه‌های هم‌سن‌ و سالا تو شکاف اعتماد به نفس ریاضی، تمرکز می‌کنه. “مخصوصا تو دوران نوجوانی، هم‌سن‌ و سالا، منبع اصلی اجتماعی برای رشد فردی هستن.”

این یافته‌ها نشون می‌ده که تصور ما از خودمون تو توانایی‌های ریاضی، تحت تاثیر روابط اجتماعی و مقایسه با بقیه قرار داره. در نتیجه، این تحقیق می‌تونه بهمون کمک کنه تا راهکارهایی برای افزایش اعتماد به نفس دخترا تو ریاضی پیدا کنیم و به ایجاد محیط‌های آموزشی حمایت‌کننده‌تر بپردازیم.

نقش روابط هم‌سن‌ و سالا تو حس اعتماد به نفس تو ریاضی و تاثیرش رو دخترا و پسرا.

بررسی تاثیر شبکه‌های دوستی تو اعتماد به نفس ریاضی

ایزابل رابه، نویسنده اصلی این مطالعه از دپارتمان جامعه‌شناسی دانشگاه زوریخ (UZH) میگه: “فرایندهای همسالان که از طریق شبکه‌های دوستی عمل می‌کنن، تاثیرات متفاوتی روی نتایج فردی دارن.” این مطالعه داده‌های ۸,۸۱۲ نفر تو ۳۵۸ کلاس درس رو، تو یه تحلیل شبکه‌ی اجتماعی بلندمدت بررسی کرده. همونطور که انتظار می‌رفت، مهم‌ترین عامل پیش‌بینی‌کننده اعتماد به نفس تو ریاضی، نمره‌های خود افراد تو این درس بود.

در حالی که دخترا نمره‌هاشون رو به طور مستقیم یا غیر‌مستقیم به ارزیابی از خودشون تبدیل می‌کردن، پسرهایی که نمره‌هاشون زیر میانگین بود هم، با این حال فکر می‌کردن که تو ریاضی خوب هستن. پسرا معمولا بیشتر از حد مطمئن هستن و به فرایندهای اجتماعی حساسن. رابه توضیح می‌ده: “در کل، به نظر می‌رسه پسرا نسبت به فرایندهای اجتماعی تو خودپنداری‌شون حساس‌تر هستن. اونها خودشون رو بیشتر با بقیه مقایسه می‌کنن تا تایید بشن و بعد اعتماد به نفسشون رو بر اساس این مقایسه تنظیم می‌کنن.” اون ادامه می‌ده: “وقتی با ارزیابی‌های دخترا تو دوستی‌های مختلط روبرو می‌شدن، اعتماد به نفس ریاضی‌شون کمتر می‌شد.”

تصویری از یه دختر که داره ریاضی میخونه و به نظر نگران و متفکر میاد.

ارزیابی خود همسالان برای اعتماد به نفس ریاضی دخترا، ارتباط کمتری داشت. به نظر میاد ارزیابی اونها از خودشون، بیشتر تحت تاثیر عملکرد واقعی قرار داره. کلیشه‌های جنسیتی به نظر نمی‌رسه که عواقب اجتماعی منفی برای پسرا یا دخترا داشته باشه. رابه میگه: “ما فهمیدیم که اعتماد به نفس تو ریاضی، معمولا با ادغام اجتماعی بهتر، هم تو دوستی‌های هم‌جنس و هم دوستی‌های مختلط، مرتبط هست.” بنابراین، هیچ مدرکی وجود نداره که نشون بده هنجارهای مضری بین هم‌سن‌ و سالا هست که دخترا رو به کم‌ارزش دونستن مهارت‌هاشون تو ریاضی مجبور کنه.

نتایج این مطالعه نشون می‌ده که مهارت‌های ریاضی برای پسرا اهمیت بیشتری داره، چون اونها دارن ارزیابی خودشون رو تو فرایندهای همسالان تنظیم می‌کنن، در حالی که اعتماد به نفس ریاضی، به نظر نمی‌رسه که برای دخترا از جنبه‌های اجتماعی مهم باشه.

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *