چالش‌های-مدل‌سازی-سیستم‌های-پیچیده

مشکلات مدل‌سازی سامانه‌های پیچیدهٔ چند مقیاسی

تو حوزه‌هایی مثل ایمنی‌شناسی، بوم‌شناسی، اقتصاد و ترمودینامیک، سامانه‌های پیچیدهٔ چند مقیاسی خیلی پیدا می‌شن. ولی مدل‌سازی این سامانه‌ها واقعاً کار سختیه. روش‌هایی که معمولاً استفاده می‌شن یا از پایین به بالا (bottom-up) هستن یا بالا به پایین (top-down). اما توی سامانه‌هایی که بهم ریختن، مثل اکوسیستم‌های جنگلی بعد از آتش‌سوزی، شاید این راه‌ها جوابگو نباشن.

یک نظریهٔ تازه توی اکولوژی کلان: DynaMETE

با بیشتر شدن موارد بیماری در سطح بزرگ، آدما ممکنه متوجه تغییرات اطرافشون بشن و رفتارشونو عوض کنن که این می‌تونه باعث کم شدن تعداد موارد بیماری بشه. به همین شکل، توی یک اقتصاد، تصمیمایی که آدما واسه قبول کردن کار یا خریدن کالا می‌گیرن، از ویژگی‌های سیستم‌محوری مثل رشد تولید ناخالص ملی (GNP) و نرخ تورم تأثیر می‌گیره. توی این میون، هزینه‌های مصرف‌کننده یکی از عواملیه که اقتصاد رو تکون می‌ده و می‌تونه روی رشد یا رکود اقتصادی اثر بذاره.

گروهی از دانشمندا دارن دربارهٔ مدل‌سازی سامانه‌های پیچیدهٔ بوم‌شناسی، اقتصادی و ترمودینامیکی بحث می‌کنن.
مدل‌سازی سامانه‌های پیچیدهٔ چند مقیاسی نیاز به همکاری و تبادل نظر بین متخصصا داره.

تو سال 2021، هارت و همکاراشون، با چاپ یه مقاله با عنوان «DynaMETE: نظریهٔ ترکیبی MaxEnt و مکانیزم تو اکولوژی ماکروی دینامیک» توی نشریهٔ Ecology Letters، رویکرد جدیدشون رو معرفی کردن. این گروه با آزمایش نظریه‌شون روی داده‌های یه جنگل که خیلی آسیب دیده بود توی پاناما، نشون دادن که مدل ترکیبی‌شون می‌تونه تغییرات توزیع گونه‌ها رو توضیح بده. حالا، نویسنده‌ها دارن مدلشون رو واسه کاربردهای احتمالی تو سناریوهای دیگه هم گسترش می‌دن.

یه صحنهٔ زنده از یه شهر با آدما که دارن فعالیت‌های اقتصادی می‌کنن و نمودارهایی از رشد تولید ناخالص ملی و نرخ تورم تو هوا هست.
اقتصاد پویا تحت تأثیر تصمیمای فردی و اوضاع کلان اقتصادی قرار داره.

هارت می‌گه: «این مدل به ما اجازه می‌ده چیزایی رو حساب کنیم که قبلاً نمی‌شد. توی این سامانه‌های دو سطحی، وقتی اثرات، هم از بالا به پایین و هم از پایین به بالا وجود دارن، چجوری می‌تونیم حساب کنیم که وقتی سیستم بهم می‌ریزه، سیستم و آدما چجوری در طول زمان واکنش نشون می‌دن؟ یه نظریهٔ مناسب واسه این موضوع وجود نداشت. این نظریه بهمون اجازه می‌ده مسیر متغیرهای سطح سیستم و توزیع احتمال اجزای فردی رو تو اون سیستم پیش‌بینی کنیم.»

هارت پیشنهاد می‌ده که نظریه رو توی یه مخزن احتراق – یه سیستم ترمودینامیکی ساده – آزمایش کنن و می‌گه آزمایشای دیگه هم لازمه. اون اضافه می‌کنه: «بزرگ‌ترین نکته اینه که بفهمیم سؤال چه اهمیتی داره. فکر می‌کنیم این نظریه خوبه، ولی شاید درست نباشه. هنوز باید توی انواع مختلف سیستم‌ها آزمایش بشه.»

یه دانشمند داره شبیه‌سازی‌های کامپیوتری تغییرات توزیع گونه‌ها رو توی یه جنگل آسیب‌دیده می‌بینه.
نظریهٔ DynaMETE داره تغییرات تو بوم‌شناسی و توزیع گونه‌ها رو بررسی می‌کنه.

تو ترمودینامیک غیرتعادلی، مثل آزمایش پیشنهادی مخزن احتراق، پیش‌بینی توزیع احتمال انرژی‌های جنبشی مولکولی یه مسئلهٔ سخت بوده. هارت می‌گه: «این موضوع جلوی محاسبه کردن، مقاومت کرده.» نظریهٔ ترکیبی یه روش تازه واسه مطالعهٔ دینامیک ارائه می‌ده، چه تو شرایط کنترل‌شدهٔ آزمایشگاهی یا تو بعضی از مهم‌ترین و سخت‌ترین سؤالایی که پیش روی بشریته، از تغییرات اقلیمی و پاندمی‌ها گرفته تا نوسانات اقتصادی.

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *