چرا وقتی عصبانی می‌شیم، گریه می‌کنیم؟

اگه شما هم از اون دسته آدمایی هستید که وقتی عصبانی میشن، اشک تو چشماشون جمع میشه، و این سوال تو ذهنتون میاد که “چرا من وقتی عصبانی می‌شم گریه می‌کنم؟”، پس بدونید که این یه تجربه آشنا برای خیلی‌هاست. بعضیا با داد و فریاد و سر و صدا، احساساتشون رو نشون میدن، اما بعضیای دیگه با گریه کردن، به این احساسات واکنش نشون میدن. این قضیه ممکنه تو شرایط خاصی گیج‌کننده، خجالت‌آور و کلافه‌کننده باشه و باعث بشه به این فکر بیفتید که چرا این حس رو تجربه می‌کنید.

در واقع گریه، یه واکنش طبیعی به خشم هست. سبرینا رومانوف، روانشناس بالینی و استاد دانشگاه یشیوا تو نیویورک میگه: “خشم معمولاً ریشه در احساس ناراحتی یا غم داره. شاید تو اولش راحت‌تر باشه که خشم‌تون رو بروز بدید تا اینکه بخواید آسیب‌پذیری‌تون رو نشون بدید، چون این‌کار با پذیرفتن و نشون دادن ناراحتی همراهه.” اون ادامه میده که وقتی خشم‌تون رو نشون میدید، راحت‌تر میتونید به درد و بقیه احساسات پنهانی که بهش مرتبطن، دسترسی پیدا کنید. به همین خاطره که ممکنه وقتی عصبانی هستید، گریه کنید.

چطوری جلوی گریه کردن رو بگیریم

علت‌های گریه‌تون موقع عصبانیت

خشم میتونه احساسات متعددی رو به وجود بیاره، از پرخاشگری و منفی‌نگری گرفته تا غم و افسردگی. رومانوف ادامه میده که بعضی از واکنش‌های احساسی افراد، وقتی خشمگین میشن، چیا هستن:

پرخاشگری

این موضوع میتونه شامل پرخاشگری آشکار باشه، مثل شکستن وسایل یا زدن به دیوار. یه عده دیگه هم خشم‌شون رو به شکل غیرمستقیم، با کنایه زدن نشون میدن، تا از تنش‌های پرخاشگرانه‌شون به یه شکل غیرمستقیم کم کنن و این احساسات رو تخلیه کنن.

افسردگی و اضطراب

رایج‌ترین واکنش‌های احساسی ثانویه به خشم، شامل افسردگی و اضطرابه.

ما از سن‌های پایین یاد میگیریم که خشم چیز ویرانگریه و میتونه روابط رو تهدید کنه. به همین دلیل، تمام تلاشمون رو میکنیم که دیگران رو از دست خشم‌مون در امان بداریم و این حس رو با احساسات کم‌خطرتر، مثل افسردگی و اضطراب، جایگزین میکنیم. در نتیجه، این حجم از احساسات که به شدت تو وجودمون اذیتمون میکنه، روی دوشمون باقی میمونه.

سبرینا رومانوف، PsyD: گریه یه بروز فیزیکی از آزاد شدن احساساته که میتونه شامل خشم و غم باشه.

انتقاد کردن

آدما همزمان با عصبانیت، تمایل دارن که انتقادگر بشن. به جای اینکه منطقی مشکل رو بررسی کنن، دنبال این هستن که از دیگران انتقام بگیرن و ازشون ایراد میگیرن.

خوبی‌ها و بدی‌های گریه وقتی عصبانی هستید

رومانوف بعضی از مزایا و معایب گریه کردن تو موقعیت‌های عصبانیت رو ذکر میکنه:

خوبی‌های گریه کردن وقتی عصبانی هستید

گریه کردن یه جورایی آروم‌کننده درونیه؛ چون مجبورتون میکنه که تنفستون رو تنظیم کنید، روی الگوهای دم و بازدمتون تمرکز کنید و ضربان قلبتون رو بیارید پایین، تا به حالت آروم برگردید. این واکنشی که به اشک‌های خشم معروفه، میتونه به عنوان یه روش برای کنار اومدن با احساسات شدیدتون عمل کنه.

گریه کردن وقتی عصبانی هستید، اشکالی نداره. گریه نشونه ضعف نیست؛‌ بلکه نشون میده که اون موقعیت براتون مهمه و نسبت بهش احساسات قوی‌ای دارید. استفاده از احساسات به عنوان یه راهنما، همیشه مفیده. اشک‌ها بهتون کمک میکنن که بیشتر درباره خودتون و تاثیر اون موقعیت روی خودتون، درک داشته باشید.

گاهی وقتا آدما حس میکنن که اشکشون ناگهانی سرازیر میشه. این میتونه نشون بده که اطلاعات و بینش کمی درباره شدت واکنش‌های احساسی‌شون دارن. اشک‌ها میتونن به عنوان یه قطب‌نما عمل کنن و شما رو به سمت جاهایی هدایت کنن که نیاز به بررسی و پردازش عمیق‌تری دارن.

بدی‌های گریه کردن وقتی عصبانی هستید

گریه کردن ممکنه وقتی که نمیخواید بقیه از احساسات واقعیتون باخبر بشن، ضرر داشته باشه. این موضوع میتونه به این خاطر باشه که نمیخواید تاثیر منفی روی دیگران بذارید و فکر میکنید که اونا شما رو دست‌کم میگیرن یا فکر میکنن که نمیتونید موقعیت رو مدیریت کنید.

این بدی‌ها مربوط به گریه کردن تو جمع هستن و باید از توانایی شما تو ابراز احساسات تو یه فضای شخصی و امن، جدا بشن.

شما باید سعی کنید احساسات‌تون رو تو زمانی که حس امنیت میکنید، بپذیرید و با آغوش باز ازشون استقبال کنید، چون این احساسات معتبرن و کلیدِ اطلاعات مهمی درباره نحوه واکنش شما به موقعیت‌های اطرافتون رو دارن.

مدیریت گریه وقتی عصبانی هستید

رومانوف چند تا راهکار رو میگه که میتونه بهتون کمک کنه با اشک‌ها و خشم به یه روش سالم کنار بیاید:

نفس عمیق

خشم تغییرات روانی و فیزیولوژیکی تو بدن‌تون ایجاد میکنه، مثل افزایش ضربان قلب، فشار خون و آدرنالین. این تغییرات میتونن واکنش‌های شما رو سریعتر کنن و توانایی‌تون رو برای تصمیم‌گیری منطقی کم کنن.

نفس عمیق یه روش خوب برای آروم کردن خودتونه. یه لحظه توقف کنید و روی نفس‌تون تمرکز کنید، تا بتونید به شکل عمدی‌تری تو ارتباطات و پاسخ‌هاتون به موقعیت عمل کنید.

بیان احساسات‌تون

یکی از دلیل‌های اصلی که باعث میشه خشم تو خودتون نگهش دارید، اینه که یه مرزی شکسته شده و شما حس میکنید که نادیده گرفته شدید یا باهاتون بدرفتاری شده. خشم یه واکنش بزرگه که نمیشه راحت ازش چشم‌پوشی کرد.

بنابراین، مهمه که احساساتتون رو پردازش و بیان کنید. این به معنی فریاد زدن و خشن برخورد کردن نیست،‌ بلکه میتونید به یه دوست یا یکی از اعضای خونواده بگید یا خشم‌هاتون رو تو یه دفترچه یادداشت بنویسید.

نوشتن افکار بهتون کمک میکنه که موقعیت رو واضح‌تر ببینید، بفهمید چی باعث خشم شما شده و بعد به شکل موثرتری پاسخش رو بدید. همینطور، داشتن یه دوست یا یکی از اعضای خونواده که نظرش براتون معتبره، میتونه برای تایید و همدلی با تجربه‌تون، به آروم شدنتون کمک کنه.

حفظ آرامش تو جمع

ممکنه بعضی وقتا عصبانی بشید اما نخواید جلوی کسایی که هستید، گریه کنید. مثلاً، این میتونه شامل گریه نکردن جلوی یه جمع بزرگ یا آدمایی باشه که شاید شرایط‌تون رو درک نکنن.

تو این موقعیت‌ها، اگه جلوی اشکهاتون رو گرفتن بهتون کمک میکنه که از شرایطی که ممکنه به برچسب زدن یا سوءتفاهم‌ها منجر بشه، دوری کنید، میتونید موقتاً جلوی اشکهاتون رو بگیرید.

اگه لازم بود، به کسی که کنارتونه بگید که میخواید بحث رو متوقف کنید، موضوع رو عوض کنید یا فعلاً درباره این موضوع صحبت نکنید، ولی تو یه زمان دیگه که قادر به پردازشش بودید، بهش برگردید. این کار هم به اون حس اطمینان میده که شما از مسئله فرار نمیکنید و هم برای شما فضایی فراهم میکنه که خودتون رو مدیریت کنید.

شما همچنین میتونید سعی کنید افکاری که باعث گریه‌تون میشن رو جدا کنید و به خودتون قول بدید که بعداً به این احساسات برگردید و بعد به کار فعلی‌تون ادامه بدید.

تصویرسازی تو این لحظه‌ها میتونه موثر باشه. به عنوان مثال، تصور کنید که افکارتون به شکل عکس‌های کارتونی کشیده شدن و مجسم کنید که اونا رو آروم‌آروم تو یه فایل کمد قرار میدید تا تو یه موقعیت مناسب‌تر بهشون برگردید.

اگه قادر به کنترل احساساتتون نیستید، همیشه فرصت دارید که از اونجا برید. بعضی وقتا بهتره که خودتون رو از اون موقعیت دور کنید، زمانی رو برای آروم کردن خودتون داشته باشید و بعد وقتی که کنترل بیشتری داشتید، واکنشتون رو توضیح بدید.

آزاد کردن احساسات

وقتی حس امنیت میکنید—چه کنار کسایی که بهشون اعتماد دارید و چه تنهایی—باید اشک‌هاتون رو به عنوان یه ابزار پاک‌سازی بپذیرید. گریه یه ابزار ذاتی برای تنظیم احساساته و نباید تو لحظاتی که به تنظیم نیاز دارید، باهاش مخالفت کنید. این یه مکانیسم ذاتی برای پردازش و مدیریت احساسات شدیده.

چطوری جلوی گریه کردن رو بگیریم وقتی عصبانی هستیم

بعضی از کارهایی که میتونید انجام بدید تا گریه کردن‌تون رو وقتی عصبانی هستید متوقف کنید، شامل تنفس عمیق، ریلکسیشن پیشرفته‌ی عضلات، نوشتن، ورزش کردن و ذهن‌آگاهی هستن. این کارا میتونن یه واکنش آروم‌کننده رو به وجود بیارن که میتونه استرس رو کم کنه و شاید بهتون کمک کنه که جلوی گریه رو بگیرید. آب سرد خوردن، گذروندن چند دقیقه بیرون خونه و اختصاص دادن چند دقیقه به خودتون هم میتونه تو اون لحظه بهتون کمک کنه که آروم بشید.

راهکارهای مدیریت خشم برای آروم شدن

یه کلام از ورای‌ول

گریه یه واکنش معمول به خشم هست، چون خشم معمولاً از موقعیت‌هایی که بهتون آسیب میزنه، نشأت میگیره. گریه میتونه یه جورایی احساسات رو آزاد کنه و بهتون کمک کنه که احساساتتون رو بهتر درک کنید.

با این حال، گریه کردن تو جمع یا با آدمایی که باهاشون راحت نیستید، میتونه خجالت‌آور و کلافه‌کننده باشه. تنفس عمیق، عوض کردن موضوع و کنار گذاشتن احساسات خودتون برای مدتی کوتاه، تا یه زمان مناسب‌تر، میتونه مفید باشه.

چرا این‌قدر عصبانی می‌شم؟

“`

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *