کاهش-اشتعال‌پذیری-پنبه

کاهشِ خطرِ آتش‌سوزی در پارچه‌ی پنبه با یه لایه‌ی محافظ

پنبه، با اینکه خیلی زود آتیش می‌گیره، اما به خاطرِ راحتی و اینکه هوا توش رد و بدل می‌شه، یکی از پوشاک پرطرفداره. حالا، محققای دانشگاه تگزاس A&M تونستن یه کاری کنن که پنبه دیرتر آتیش بگیره، اونم با یه لایه‌ی نازک از جنس پلی‌الکترولیت. این لایه رو میشه روی انواع پارچه‌ها، مثل لباس یا مبل، زد. تازه، با یه روش معمول پوشش‌دهی به اسم “پد-خشک” که تو کارخونه‌ها استفاده می‌شه، می‌شه این کارو به حجم زیاد انجام داد. این تکنولوژی می‌تونه کلی از دارایی‌ها و جون آدما رو نجات بده.

خانم مایا دی. مونتیمایور، که دانشجو دکترا توی بخش شیمی دانشگاه تگزاس A&M هست و نویسنده‌ی اصلی این مقاله هم هست، می‌گه: “خیلی از چیزایی که تو زندگی روزمره استفاده می‌کنیم، راحت آتیش می‌گیرن، و پیدا کردن یه راه‌حل بی‌خطر برای مقابله با آتش‌سوزی خیلی سخته.” و اضافه می‌کنه: “این تکنولوژی می‌تونه با سرعت، آسونی و امنیت بالا، خیلی از موادِ خطرناک رو در برابر آتیش مقاوم کنه و یه محافظت همه‌جانبه تو زندگی روزمره ارائه بده. این باعث می‌شه که صرفه‌جویی بشه و جون آدما حفظ بشه.”

یه عکس از محققا که دارن رو یه تیکه پنبه که با لایه‌ی پلی‌الکترولیت پوشیده شده کار می‌کنن.
محققایی که دارن رو کم کردنِ احتمالِ آتش‌سوزیِ پنبه، با این تکنولوژیِ جدید، تحقیق می‌کنن.

تحقیقاتی که الان دارن انجام می‌شن و هدفشون ساختن پوشش‌های ضدآتشه، از ترکیب پلی‌الکترولیت استفاده می‌کنن، ولی اینا نیاز به دو یا چند مرحله دارن، که این باعث می‌شه زمان و هزینه‌ی پوشش‌دادن یه ماده زیاد بشه. اما این تحقیقِ جدید که تو مجله‌ی ACS Applied Polymer Materials چاپ شده، می‌خواد همون نتیجه رو فقط با یه مرحله به دست بیاره. محقق‌ها این مشکل رو با اضافه کردن یه ماده‌ی فرار حل کردن، یه مولکول که تو شرایط محیط‌زیست تبخیر می‌شه.

استفاده از آمونیاک برای ساخت پوشش‌های ضد آتش

استفاده از آمونیاک به عنوان یه بازِ فرار، باعث می‌شه این باز تبخیر بشه و pH کم بشه، که اینم باعث یه واکنشِ پیچیده (واکنشِ شیمیایی که یه ترکیبِ پایدار درست می‌کنه) روی سطح پنبه می‌شه. تا حالا، این روش پیشنهاد شده بود، ولی هیچ‌وقت برای ساخت یه ماده‌ی ضد آتش استفاده نشده بود. این تحقیق می‌تونه برای نشاندنِ پوشش‌های ضدآتشِ بر پایه‌ی پلی‌الکترولیت به صورت مقیاس‌پذیر و کارآمد مورد استفاده قرار بگیره.

نمای نزدیک از الیاف پنبه که یه پوششِ ضدآتشِ تازه روش خورده، و شعله‌هایی تو پس زمینه دیده می‌شه.
یه پوشش ضدآتشِ جدید رویِ الیاف پنبه، به معنیِ حفظِ ایمنی.

از خوبی‌های دیگه این تکنولوژی می‌شه به پایه آبی و غیرسمی بودنِش اشاره کرد، که با خیلی از موادِ ضدآتشِ دیگه فرق داره. محقق‌ها دارن این تکنولوژی رو بررسی می‌کنن و با شرکت‌ها همکاری می‌کنن که از این یافته‌ها برای محافظت از چوب، پارچه، فوم و بقیه‌ی منسوجات استفاده کنن.

یه تصویر که نشون می‌ده مولکولِ آمونیاک داره با پنبه واکنش می‌ده تا ماده‌ی ضدآتش ساخته بشه.
واکنشِ شیمیاییِ آمونیاک که به محکم‌شدنِ پنبه کمک می‌کنه.

دکتر جیمز گرونلان، که استادِ دانشکده‌ی مهندسی مکانیک دانشگاه تگزاس A&M هست، می‌گه: “این تحقیقِ پیشرفته، دانشگاهِ تگزاس A&M رو به عنوان یکی از پیشروهای این فناوری معرفی می‌کنه و یه فرصت برای پیشرفتِ بیشتر با شرکت‌های خارجی فراهم می‌کنه.” و اضافه می‌کنه: “این تحقیق تأثیر مثبتی رو جامعه‌ی ما می‌ذاره و ایمنیِ ما رو به روشی دوستدارِ محیط زیست بهتر می‌کنه. TEES این تکنولوژی و تکنولوژی‌های دیگه رو به شرکت‌ها مجوز می‌ده تا برای کارای مختلف ازشون استفاده کنن.”

دانشجوهای دیگه‌ای که توی این تحقیقات کمک کردن، شامل دانشجو دکتراهای دانشگاه تگزاس A&M، دانیسا رودریگز-ملندز، دالین ال. اسمیت، ناتالی آ. وست و بثانی پالِن، و دانشجوهای کارشناسی، ادوارد چانگ و الکساندرا وی. مورن هستن. هزینه‌ی این تحقیق رو ایستگاه آزمایش مهندسی دانشگاه تگزاس A&M (TEES) که یه سازمان رسمی تحقیقاتی مهندسی دانشگاه تگزاس A&M هست، تأمین کرده.

“`

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *