کاهش-چاقی-نورون‌های-جدید

کمک به کاهش وزن: کشف سلول‌های عصبی تازه در هیپوتالاموس

مشکل چاقی در حال حاضر حدود 40 درصد از بزرگسالان و 20 درصد از کودکان در ایالات متحده را تحت تاثیر قرار داده. با وجود پیشرفت‌هایی در درمان و ظهور داروهای جدید، هنوز خیلی از روابط پیچیده بین مغز و بدن که به تنظیم اشتها مربوط میشه، برای دانشمندان یه راز باقی موندن. حالا، پژوهشگران تونستن یه دسته جدید از سلول‌های عصبی رو در هیپوتالاموس پیدا کنن که روی میزان غذا خوردن اثر میذارن و این می‌تونه یه هدف امیدوارکننده برای ساخت داروهای ضد چاقی باشه.

در یه مطالعه که توی شماره 5 دسامبر مجلهٔ Nature چاپ شده، گروهی از دانشمندان از آزمایشگاه ژنتیک…

تصویری از یه محقق که داره توی کامپیوتر اسکن‌های مغزی رو بررسی می‌کنه و در پس‌زمینه نمودارها و آمارهای مربوط به چاقی دیده میشه.
پژوهشگران در حال بررسی دقیق ارتباط بین مغز و چاقی هستن.

تحقیقات نوین درباره سلول‌های عصبی هیپوتالاموس و چاقی

تحقیقی که سال 2023 توی مجلهٔ Science Advances منتشر شد، اولین بار بود که دانشمندا از یه تکنولوژی پیشرفته به نام تک‌سلولی استفاده کردن تا سلول‌های در حال رشد هیپوتالاموس رو توی انسان مطالعه کنن. این تحقیق بررسی کاملی از سلول‌های بنیادی اولیه تا سلول‌های عصبی بالغ رو شامل می‌شد. دکتر هِرب این‌طور توضیح داد: «خب، چون تحقیقات قبلی ما نشون داده بود که برنامه‌های منحصربه‌فرد توی ژن‌ها باعث به وجود اومدن گروه‌های تخصصی از سلول‌های عصبی می‌شن، خیلی منطقی بود که این تحقیق جدید هم یه مجموعه ناشناخته از سلول‌های عصبی رو کشف کنه که انرژی و میزان غذا خوردن رو تنظیم می‌کنن.»

تصویری از مراحل مختلف شکل‌گیری سلول‌های عصبی هیپوتالاموس، از سلول‌های بنیادی گرفته تا سلول‌های عصبی بالغ، با رنگ‌های روشن و جذاب.
روند رشد سلول‌های عصبی هیپوتالاموس شاید کلید کشف راه‌های تازه‌ای برای درمان چاقی باشه.

دانشمندا با انجام آزمایش‌های متعدد روی موش‌ها، متوجه شدن که این دسته جدید از سلول‌های عصبی که هم گیرندهٔ لپتین و هم ژن BNC2 رو دارن، نه‌تنها به کاهش احساس گرسنگی کمک می‌کنن، بلکه به سیگنال‌های حسی مرتبط با غذا، مثل خوشمزگی غذا و وضعیت تغذیه هم واکنش نشون می‌دن. مثلاً، محققان از تکنولوژی CRISPR-Cas 9 استفاده کردن تا گیرندهٔ لپتین (LEPR) رو توی این سلول‌های عصبی BNC2 غیرفعال کنن. موش‌هایی که این گیرنده رو نداشتن، بیشتر غذا خوردن و نسبت به موش‌های گروه کنترل، وزن بیشتری اضافه کردن.

علاوه بر این، محققان به سلول‌های عصبی BNC2 یه مادهٔ فلورسنت اضافه کردن و دیدن که وقتی موش‌ها بعد از یه دورهٔ روزه‌داری غذا خوردن، این سلول‌های عصبی BNC2 فعال شدن، در حالی که بقیهٔ سلول‌های عصبی شناخته‌شده در هیپوتالاموس واکنشی نشون ندادن. دکتر مارک تی. گلادوین، استاد برجسته و رئیس دانشکدهٔ پزشکی UMSOM و معاون امور پزشکی دانشگاه مریلند، بالتیمور، گفت: «این سلول‌های عصبی BNC2 در هیپوتالاموس که توسط هورمون گرسنگی لپتین فعال می‌شن، این پتانسیل رو دارن که یه دسته کاملاً جدید از داروهای ضدچاقی رو به وجود بیارن.»

تصویری از یه محقق که داره آزمایش‌هایی رو روی موش‌ها انجام میده و تأثیر گیرنده‌های لپتین در هیپوتالاموس رو بررسی می‌کنه.
آزمایش‌ها روی موش‌ها نشون میدن که چطور سلول‌های عصبی خاصی روی اشتها اثر میذارن.

ایشون اضافه کرد: «این داروها با داروهایی مثل Ozempic و بقیهٔ آگونیست‌های GLP-1 که ترشح انسولین رو تحریک می‌کنن، فرق خواهند داشت. داروهایی که لپتین رو هدف می‌گیرن می‌تونن برای افرادی که به خاطر عوارض جانبی گوارشی مثل تهوع و ناراحتی معده نمی‌تونن داروهای GLP رو تحمل کنن، خیلی مفید باشن.»

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *