یه رمز ۱۸ رقمی کشف شد واسه چسبوندن پروتئین‌ها به اگزوزوم‌ها

محققای بیمارستان اتاوا و دانشگاه اتاوا، یه کد ۱۸ رقمی پیدا کردن که باعث می‌شه پروتئین‌ها به اگزوزوم‌ها بچسبن. اگزوزوم‌ها، بسته‌های کوچیکی هستن که سلول‌ها می‌فرستن و تو بدن میچرخن و پیام‌های بیوشیمیایی رو منتقل می‌کنن. این کشف که تو مجله‌ی Science Advances چاپ شده، کلی رو حوزه‌ی رو به رشد درمان با اگزوزوم‌ها اثر میذاره و می‌خواد از اگزوزوم‌ها برای رسوندن داروها به بیماری‌های مختلف استفاده کنه.

دکتر مایکل رادنیکی، که سرپرست این تحقیقات بوده و مدیر برنامه‌ی پزشکی ترمیمی تو بیمارستان اتاوا و یه استاد تو دانشگاه اتاواست، گفت: “پروتئین‌ها، مثل داروی خونگی بدن می‌مونن، ولی لزومی نداره که حتماً خوب تو بدن پخش بشن.” اون اضافه کرد: “این کشف به ما اجازه میده که از اگزوزوم‌ها استفاده کنیم برای انتقال هر نوع پروتئینی به سراسر بدن. می‌شه گفت این یه درِ جدید به سمت ساخت داروهای نوین باز می‌کنه.”

عکس یه محقق تو آزمایشگاه مدرن، موقعی که داره کد ۱۸ رقمی رو رو صفحه‌ی دیجیتالی بررسی می‌کنه و اگزوزوم‌ها دارن به‌شکل درخشان حرکت می‌کنن.
کشف کد ۱۸ رقمی برای اتصال پروتئین‌ها به اگزوزوم‌ها، نشون‌دهنده‌ی پیشرفت‌های جدید تو علم پزشکیه.

دکتر رادنیکی و تیمش، اون کد نشان‌دار کننده‌ی اگزوزوم رو تو یه پروتئینی به اسم Wnt7a پیدا کردن که نقش خیلی مهمی تو رشد، ترمیم، توسعه و حتی سرطان داره. اول نشون دادن که Wnt7a می‌تونه به اگزوزوم‌ها وصل شه. بعد، قسمت‌های مختلف پروتئین Wnt7a رو حذف کردن تا کوچیک‌ترین قسمتی که وظیفه‌ی نشونه‌گذاری اگزوزوم رو داره، پیدا کنن.

پپتید متصل به اگزوزوم (EBP) و کاربردهاش

این قسمت که شامل ۱۸ تا آمینواسیده، به اسم پپتید متصل به اگزوزوم (EBP) معروفه. محقق‌ها فهمیدن که EBP به پروتئین‌هایی به اسم کواتومرها تو اگزوزوم‌ها وصل میشه و می‌شه ازش استفاده کرد تا هر پروتئینی رو به سمت اگزوزوم‌ها هدایت کرد.

یه نمای نزدیک از مولکول پپتید متصل به اگزوزوم (EBP) که به‌شکل یه زنجیره‌ی رنگارنگ از آمینواسیدها نشون داده شده و با اگزوزوم‌ها در ارتباطه.
پپتید متصل به اگزوزوم (EBP) که به پروتئین‌ها تو اگزوزوم‌ها وصل میشه، نویدبخش امکانات درمانی جدیده.

دکتر اوکسیا گوریاران-رودریگز، که اولین نویسنده‌ی این تحقیق بوده و قبلاً تو گروه دکتر مایکل رادنیکی کار می‌کرده، و الان تو مرکز تحقیقات مشترک در بیوساینس (CIC bioGUNE) تو اسپانیا مشغول به کاره، گفت: “محقق‌ها سال‌هاست که دارن سعی می‌کنن Wnt7a رو به یه داروی ترمیم‌کننده‌ی عضله تبدیل کنن، ولی رسوندن Wnt7a به همه‌ی بدن خیلی سخته، چون این پروتئین با مولکول‌های چربی پوشیده شده که با مایعاتِ بدن جور در نمیان.”

اون ادامه داد: “حالا که می‌دونیم Wnt7a چطوری به اگزوزوم‌ها وصل میشه، این مشکل رو حل کردیم و می‌تونیم ساخت داروهایی برای بیماری‌های وحشتناکی مثل دیستروفی عضلانی دوشن رو سرعت ببخشیم.”

اگزوزوم‌ها و آینده‌ی تحقیقات

اگزوزوم‌ها دارن به یه حوزه‌ی اصلی تحقیقاتی واسه آزمایشگاه‌های دانشگاهی و شرکت‌های بیوفارماکولوژیک تبدیل میشن. پیش‌بینی میشه که این حوزه خیلی زیاد رشد کنه. بیمارستان اتاوا، به همراه دانشگاه اتاوا و شرکای دیگه‌ش، داره پیشتاز میشه تو ترکیب اگزوزوم‌ها با پروتئین‌ها، RNA و بقیه‌ی بیومولکول‌ها برای ساختن درمان‌های جدید.

عکس محققایی که دارن تو آزمایشگاه پیشرفته برای توسعه‌ی دارو از Wnt7a با هم کار می‌کنن و دارن رو یه مدل بافت عضلانی کار می‌کنن.
تلاش‌های یه گروه از محقق‌ها برای تبدیل Wnt7a به یه داروی مؤثر تو درمان بیماری‌ها و آسیب‌های عضلانی.

مرکز تولید بیوتراپی‌های بیمارستان اتاوا هم‌چنان نقش کلیدی تو این بخش امیدبخش از اکوسیستم نوآوری علوم زیستی واسه سود رسوندن به بیمارا خواهد داشت.

مقاله های شبیه به این مقاله

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *